၁။ ပရိုသရွမ်ဘင်အချိန် (PT)

၎င်းသည် အဓိကအားဖြင့် ပြင်ပသွေးခဲစနစ်၏ အခြေအနေကို ထင်ဟပ်စေပြီး INR ကို ပါးစပ်ဖြင့် သွေးခဲဆေးများကို စောင့်ကြည့်ရန် အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ PT သည် သွေးမခဲမီအခြေအနေ၊ DIC နှင့် အသည်းရောဂါများကို ရောဂါရှာဖွေရာတွင် အရေးကြီးသော အညွှန်းကိန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ပြင်ပသွေးခဲစနစ်အတွက် စစ်ဆေးခြင်းစစ်ဆေးမှုအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ဆေးခန်းသုံး ပါးစပ်ဖြင့် သွေးခဲဆေးပမာဏ ထိန်းချုပ်ခြင်း၏ အရေးကြီးသော နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

PTA <၄၀% သည် အသည်းဆဲလ်များ ကြီးမားစွာ သေဆုံးခြင်းနှင့် သွေးခဲစေသောအချက်များ ပေါင်းစပ်မှု လျော့နည်းခြင်းကို ညွှန်ပြသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ ၃၀%

ရှည်လျားခြင်းကို အောက်ပါတို့တွင် တွေ့ရှိရသည်-

(က) အသည်းကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးစေခြင်းသည် အဓိကအားဖြင့် ပရိုသရွမ်ဘင်နှင့် ဆက်စပ်သွေးခဲစေသည့်အချက်များ ထုတ်လုပ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

(ခ) ဗီတာမင် K မလုံလောက်ပါက၊ ဗီတာမင် K သည် factor II, VII, IX နှင့် X တို့ကို ဖွဲ့စည်းရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဗီတာမင် K မလုံလောက်ပါက ထုတ်လုပ်မှု လျော့ကျပြီး ပရိုသရွမ်ဘင် အချိန် ကြာရှည်လာပါသည်။ ၎င်းကို ပိတ်ဆို့နေသော အသားဝါရောဂါတွင်လည်း တွေ့ရှိရပါသည်။

C. DIC (သွေးကြောအတွင်း သွေးခဲခြင်းပျံ့နှံ့ခြင်း)၊ ကျယ်ပြန့်သော သွေးကြောငယ်များ သွေးခဲခြင်းကြောင့် သွေးခဲစေသည့်အချက်များစွာကို အသုံးပြုသည်။

ဃ။ မွေးကင်းစကလေးငယ် ရုတ်တရက်သွေးယိုခြင်း၊ မွေးရာပါ ပရိုသရွမ်ဘင် သွေးခဲပျောက်ဆေး ချို့တဲ့ခြင်း။

အတိုချုံ့ခြင်းကို အောက်ပါတွင် မြင်တွေ့ရသည်-

သွေးသည် အလွန်အမင်း သွေးခဲနိုင်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေသောအခါ (ဥပမာ အစောပိုင်း DIC၊ myocardial infarction ကဲ့သို့)၊ သွေးခဲရောဂါများ (ဥပမာ ဦးနှောက်သွေးခဲခြင်း) စသည်တို့ ဖြစ်သောအခါ။

 

၂။ သရွမ်ဘင်အချိန် (TT)

ဖိုင်ဘရင်နိုဂျင်မှ ဖိုင်ဘရင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည့်အချိန်ကို အဓိကအားဖြင့် ထင်ဟပ်စေသည်။

ကြာရှည်ခြင်းကို အောက်ပါတို့တွင် တွေ့ရှိရသည်- ဟီပါရင် သို့မဟုတ် ဟီပါရီနွိုက် ပစ္စည်းများ များလာခြင်း၊ AT-III လုပ်ဆောင်ချက် များလာခြင်း၊ ဖိုင်ဘရင်နိုဂျင် ပမာဏနှင့် အရည်အသွေး ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်း။ DIC ဟိုက်ပါဖိုက်ဘရင်ပြိုကွဲမှု အဆင့်၊ ဖိုင်ဘရင်နိုဂျင်နည်းခြင်း (မရှိ)၊ ဟေမိုဂလိုဘင်ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်း၊ သွေးတွင် ဖိုင်ဘရင် (ပရိုတို) ပြိုကွဲမှု ထုတ်ကုန်များ (FDPs) များလာခြင်း။

လျော့ကျမှုသည် ဆေးခန်းဆိုင်ရာ အရေးပါမှု မရှိပါ။

 

၃။ အသက်ဝင်သော တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သရွမ်ဘိုပလတ်စတင်အချိန် (APTT)

၎င်းသည် အဓိကအားဖြင့် endogenous coagulation system ၏ အခြေအနေကို ထင်ဟပ်စေပြီး heparin ဆေးပမာဏကို စောင့်ကြည့်ရန် မကြာခဏ အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ သွေးရည်ကြည်ရှိ coagulation factors VIII၊ IX၊ XI၊ XII အဆင့်များကို ထင်ဟပ်စေသော ၎င်းသည် endogenous coagulation system အတွက် စစ်ဆေးခြင်း စစ်ဆေးမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ APTT ကို heparin anticoagulation ကုထုံးကို စောင့်ကြည့်ရန် အသုံးများသည်။

ရှည်လျားခြင်းကို အောက်ပါတို့တွင် တွေ့ရှိရသည်-

(က) သွေးခဲစေသောအချက်များ VIII၊ IX၊ XI၊ XII မရှိခြင်း-

(ခ) သွေးခဲမှုအချက် II၊ V၊ X နှင့် ဖိုင်ဘရင်နိုဂျင် လျော့ကျခြင်း အနည်းငယ်;

ဂ။ ဟီပါရင်ကဲ့သို့သော သွေးခဲပျော်ဆေးများ ရှိပါသည်။

ဃ၊ ဖိုင်ဘရင်နိုဂျင် ပြိုကွဲမှု ထုတ်ကုန်များ တိုးလာခြင်း၊ င၊ DIC။

အတိုချုံ့ခြင်းကို အောက်ပါတွင် မြင်တွေ့ရသည်-

သွေးခဲခြင်း အလွန်အမင်းဖြစ်ပေါ်လွယ်သော အခြေအနေ- သွေးခဲစေသော အရာသည် သွေးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး သွေးခဲစေသော အချက်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက် မြင့်တက်လာပါက-

 

4.ပလာစမာဖိုင်ဘရင်နိုဂျင် (FIB)

အဓိကအားဖြင့် ဖိုင်ဘရင်နိုဂျင် ပါဝင်မှုကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ပလာစမာ ဖိုင်ဘရင်နိုဂျင်သည် သွေးခဲခြင်းဆိုင်ရာ အချက်အားလုံးတွင် အမြင့်ဆုံးပါဝင်သည့် သွေးခဲခြင်းပရိုတင်းဖြစ်ပြီး စူးရှသောအဆင့်တုံ့ပြန်မှုအချက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

မြင့်တက်လာသော အခြေအနေများမှာ- အပူလောင်ခြင်း၊ ဆီးချိုရောဂါ၊ ပြင်းထန်သော ရောဂါပိုးဝင်ခြင်း၊ ပြင်းထန်သော တီဘီရောဂါ၊ ကင်ဆာ၊ ပြင်းထန်သော နှလုံးအတွင်းပိုင်းရောင်ရမ်းခြင်း၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်း၊ အဆုတ်ရောင်ခြင်း၊ သည်းခြေအိတ်ရောင်ခြင်း၊ နှလုံးအမြှေးပါးရောင်ခြင်း၊ သွေးအတွင်းအမြှေးပါးရောင်ခြင်း၊ သွေးဆိပ်တက်ခြင်း၊ ကျောက်ကပ်ရောင်ရောဂါလက္ခဏာစု၊ ယူရီးယားမီးယား၊ ပြင်းထန်သော နှလုံးသွေးကြောကျဉ်းရောဂါတို့တွင် တွေ့ရှိရသည်။

လျော့ကျမှုကို တွေ့ရှိရသည့်အခြေအနေများ- မွေးရာပါ ဖိုင်ဘရင်နိုဂျင် ပုံမမှန်ခြင်း၊ DIC ယိုယွင်းနေသော သွေးခဲနှုန်းနည်းခြင်းအဆင့်၊ မူလ ဖိုင်ဘရင်နိုပြိုကွဲခြင်း၊ ပြင်းထန်သော အသည်းရောင်ရောဂါ၊ အသည်းခြောက်ခြင်းတို့တွင် တွေ့ရှိရသည်။

 

၅။ဒီ-ဒိုင်မာ (ဒီ-ဒိုင်မာ)

၎င်းသည် အဓိကအားဖြင့် ဖိုင်ဘရီနိုပြိုကွဲမှု၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ထင်ဟပ်စေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင် သွေးခဲခြင်းနှင့် ဒုတိယ ဖိုင်ဘရီနိုပြိုကွဲမှု ရှိနေခြင်း သို့မဟုတ် မရှိခြင်းတို့ကို ဆုံးဖြတ်ရန် အညွှန်းကိန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

D-dimer သည် cross-linked fibrin ၏ သီးခြားပြိုကွဲမှုထုတ်ကုန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သွေးခဲများပိတ်ပြီးနောက်တွင်သာ ပလာစမာတွင် တိုးလာသောကြောင့် သွေးခဲများပိတ်ခြင်းကို ရောဂါရှာဖွေရာတွင် အရေးကြီးသော မော်လီကျူးအမှတ်အသားတစ်ခုဖြစ်သည်။

D-dimer သည် ဒုတိယအဆင့် fibrinolysis hyperactivity တွင် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာသော်လည်း မူလ fibrinolysis hyperactivity တွင် မမြင့်တက်ခဲ့ပါ၊ ၎င်းသည် ယင်းနှစ်ခုကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ရန်အတွက် အရေးကြီးသော အညွှန်းကိန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

၎င်းတိုးလာမှုကို သွေးကြောနက်များ သွေးခဲခြင်း၊ အဆုတ်သွေးကြောပိတ်ဆို့ခြင်းနှင့် DIC ဒုတိယ hyperfibrinolysis ကဲ့သို့သော ရောဂါများတွင် တွေ့ရှိရသည်။