La nova koronavirusa pulminflamo de 2019 (COVID-19) disvastiĝis tutmonde. Antaŭaj studoj montris, ke koronavirusa infekto povas konduki al koagulaj perturboj, ĉefe manifestiĝantaj kiel plilongigita aktivigita parta tromboplastina tempo (APTT), trombocitopenio, levitaj niveloj de D-dimero (DD) kaj disvastigita intravaskula koaguliĝo (DIC), kiuj estas asociitaj kun pli alta morteco.

Lastatempa metaanalizo pri koagula funkcio ĉe pacientoj kun COVID-19 (inkluzive de 9 retrospektivaj studoj kun entute 1 105 pacientoj) montris, ke kompare kun mildaj pacientoj, severaj COVID-19 pacientoj havis signife pli altajn DD-valorojn, protrombina tempo (PT) estis pli longa; pliigita DD estis riskfaktoro por plimalboniĝo kaj riskfaktoro por morto. Tamen, la supre menciita metaanalizo inkluzivis malpli da studoj kaj malpli da esplorobjektoj. Lastatempe, pli grandskalaj klinikaj studoj pri koagula funkcio ĉe pacientoj kun COVID-19 estis publikigitaj, kaj la koagulaj karakterizaĵoj de pacientoj kun COVID-19 raportitaj en diversaj studoj ankaŭ ne estas tute precizaj.

Lastatempa studo bazita sur naciaj datumoj montris, ke 40% de COVID-19-pacientoj havas altan riskon por vejna tromboembolio (VTE), kaj 11% de altriskaj pacientoj evoluigas VTE sen preventaj rimedoj. VTE. La rezultoj de alia studo ankaŭ montris, ke 25% de severaj COVID-19-pacientoj evoluigis VTE, kaj la mortoprocentaĵo de pacientoj kun VTE estis tiel alta kiel 40%. Ĝi montras, ke pacientoj kun COVID-19, precipe severaj aŭ grave malsanaj pacientoj, havas pli altan riskon de VTE. La ebla kialo estas, ke severaj kaj grave malsanaj pacientoj havas pli da subestaj malsanoj, kiel antaŭhistorio de cerba infarkto kaj maligna tumoro, kiuj ĉiuj estas riskfaktoroj por VTE, kaj severaj kaj grave malsanaj pacientoj estas litmalsanaj dum longa tempo, sedativaj, senmovigitaj kaj metitaj sur diversajn aparatojn. Kuracaj rimedoj kiel tuboj ankaŭ estas riskfaktoroj por trombozo. Tial, por severaj kaj grave malsanaj COVID-19-pacientoj, mekanika preventado de VTE, kiel elastaj ŝtrumpoj, intermita plenblovebla pumpilo, ktp., povas esti efektivigita; samtempe, la pasinta medicina historio de la paciento estu plene komprenata, kaj la koagula funkcio de la paciento estu ĝustatempe taksata. Ĉe pacientoj, profilakta antikoagulado povas esti komencita se ne ekzistas kontraŭindikoj.

La nunaj rezultoj sugestas, ke koagulaj perturboj estas pli oftaj ĉe severaj, kritike malsanaj kaj mortantaj COVID-19-pacientoj. Trombocitkalkulo, DD kaj PT-valoroj estas korelaciitaj kun malsangraveco kaj povas esti uzataj kiel fruaj avertaj indikiloj pri malsanplimalboniĝo dum enhospitaligo.