D-დიმერი, როგორც სხვადასხვა დაავადების პროგნოზული მაჩვენებელი:

კოაგულაციის სისტემასა და ანთებას, ენდოთელური დაზიანებას და სხვა არათრომბოზულ დაავადებებს, როგორიცაა ინფექცია, ქირურგიული ჩარევა ან ტრავმა, გულის უკმარისობა და ავთვისებიანი სიმსივნეები, შორის მჭიდრო კავშირის გამო ხშირად შეინიშნება D-დიმერის მომატება. კვლევებმა აჩვენა, რომ ამ დაავადებების ყველაზე გავრცელებული არასასურველი პროგნოზი კვლავ თრომბოზი, დისემინირებული სისხლძარღვოვანი სინდრომია და ა.შ. ამ გართულებების უმეტესობა სწორედ ყველაზე გავრცელებული დაკავშირებული დაავადებები ან მდგომარეობებია, რომლებიც იწვევს D-დიმერის მომატებას. ამრიგად, D-დიმერის გამოყენება შესაძლებელია დაავადებების ფართო და მგრძნობიარე შეფასების ინდიკატორად.

1. კიბოთი დაავადებულ პაციენტებში, მრავალრიცხოვანმა კვლევებმა აჩვენა, რომ მომატებული D-დიმერის მქონე ავთვისებიანი სიმსივნის მქონე პაციენტების 1-3 წლიანი გადარჩენის მაჩვენებელი მნიშვნელოვნად დაბალია, ვიდრე ნორმალური D-დიმერის მქონე პაციენტების. D-დიმერის გამოყენება შესაძლებელია ავთვისებიანი სიმსივნის მქონე პაციენტების პროგნოზის შესაფასებლად ინდიკატორად.

2. ვენური თრომბოემბოლიური თრომბოემბოლიის მქონე პაციენტებისთვის, მრავალრიცხოვანმა კვლევებმა დაადასტურა, რომ ანტიკოაგულაციის დროს D-დიმერ-დადებით პაციენტებს თრომბოზული რეციდივის 2-3-ჯერ მაღალი რისკი აქვთ ანტიკოაგულაციური თერაპიის დროს, ნეგატიურ პაციენტებთან შედარებით. 7 კვლევაში მონაწილე 1818 მონაწილის კიდევ ერთმა მეტაანალიზმა აჩვენა, რომ პათოლოგიური D-დიმერი ვენური თრომბოზული რეციდივის ერთ-ერთი მთავარი პროგნოზირების ფაქტორია და D-დიმერი შედის ვენური თრომბოემბოლიური თრომბოემბოლიის რეციდივის რისკის პროგნოზირების მრავალ მოდელში.

3. მექანიკური სარქვლის ჩანაცვლების (MHVR) ჩატარების შემდეგ ჩატარებულმა გრძელვადიანმა დაკვირვებამ 618 მონაწილის მონაწილეობით ჩატარებულმა კვლევამ აჩვენა, რომ პაციენტებს, რომლებსაც MHVR-ის შემდეგ ვარფარინის პერიოდში D-დიმერის დონის დარღვევა აღენიშნებოდათ, გვერდითი მოვლენების რისკი დაახლოებით 5-ჯერ მაღალი ჰქონდათ, ვიდრე ნორმალური დონის მქონე პაციენტებს. მრავალვარიანტულმა კორელაციის ანალიზმა დაადასტურა, რომ D-დიმერის დონე ანტიკოაგულაციის დროს თრომბოზის ან გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების დამოუკიდებელი პროგნოზირების ფაქტორები იყო.

4. წინაგულების ფიბრილაციის (AF) მქონე პაციენტებისთვის, D-დიმერს შეუძლია თრომბოზული და გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების პროგნოზირება პერორალური ანტიკოაგულაციის დროს. წინაგულების ფიბრილაციის მქონე 269 პაციენტის პერსპექტიული კვლევა, რომელიც დაახლოებით 2 წლის განმავლობაში კონტროლდებოდა, აჩვენა, რომ პერორალური ანტიკოაგულაციის დროს, პაციენტების დაახლოებით 23%-ს, რომლებიც აკმაყოფილებდნენ INR სტანდარტს, აღენიშნებოდათ D-დიმერის დონის დარღვევა, მაშინ როდესაც პაციენტებს, რომლებსაც ჰქონდათ D-დიმერის დონის დარღვევა, თრომბოზული და თანმხლები გულ-სისხლძარღვთა მოვლენების რისკი, შესაბამისად, 15.8 და 7.64-ჯერ მაღალი ჰქონდათ, ნორმალური D-დიმერის დონის მქონე პაციენტებთან შედარებით.
ამ კონკრეტული დაავადებების ან პაციენტების შემთხვევაში, მომატებული ან მუდმივად დადებითი D-დიმერი ხშირად მიუთითებს ცუდ პროგნოზზე ან მდგომარეობის გაუარესებაზე.