D-tvímer sem vísbending um spá um ýmsa sjúkdóma:

Vegna náins sambands storkukerfisins við bólgu, æðaþelsskemmdir og aðra sjúkdóma sem ekki valda blóðtappa, svo sem sýkingar, skurðaðgerðir eða áverka, hjartabilun og illkynja æxli, sést oft aukning á D-tvímeri. Rannsóknir hafa leitt í ljós að algengasta skaðlega horfur þessara sjúkdóma eru enn blóðtappa, dic-blóðtappa o.s.frv. Flestir þessara fylgikvilla eru einmitt algengustu tengdu sjúkdómarnir eða ástandin sem valda hækkun á D-tvímeri. Því er hægt að nota D-tvímer sem breiðan og næman mælikvarða á sjúkdóma.

1. Fjölmargar rannsóknir hafa leitt í ljós að lifunartíðni 1-3 ára hjá sjúklingum með illkynja æxli og hækkað D-tvímer er marktækt lægri en hjá þeim sem eru með eðlilegt D-tvímer. D-tvímer má nota sem vísbendingu til að meta horfur hjá sjúklingum með illkynja æxli.

2. Fjölmargar rannsóknir hafa staðfest að sjúklingar með bláæðasegarek sem eru jákvæðir fyrir D-tvíliða myndun meðan á segavarnun stendur eru í 2-3 sinnum meiri hættu á endurkomu segamyndunar samanborið við neikvæða sjúklinga. Önnur safngreining á 1818 þátttakendum í 7 rannsóknum sýndi að óeðlilegt D-tvíliða myndun er einn helsti spáþátturinn fyrir endurkomu segamyndunar hjá sjúklingum með bláæðasegarek og D-tvíliða myndun hefur verið tekin með í fjölmörg líkön fyrir spár um áhættu á endurkomu bláæðasegarek.

3. Langtíma eftirfylgnirannsókn með 618 þátttakendum hjá sjúklingum sem gengust undir vélræna lokuskiptingu (MHVR) sýndi að sjúklingar með óeðlileg D-dímer gildi á warfaríntímabilinu eftir MHVR voru í um 5 sinnum meiri hættu á aukaverkunum en þeir sem voru með eðlileg gildi. Fjölbreytufylgnigreining staðfesti að D-dímer gildi voru óháðir spámenn um blóðtappa eða hjarta- og æðasjúkdóma meðan á blóðþynningarmeðferð stóð.

4. Fyrir sjúklinga með gáttatif getur D-Dimer spáð fyrir um segamyndun og hjarta- og æðasjúkdóma meðan á blóðþynningu stendur til inntöku. Framsýn rannsókn á 269 sjúklingum með gáttatif, sem fylgt var eftir í um tvö ár, sýndi að um það bil 23% sjúklinga sem náðu INR staðlinum sýndu óeðlileg D-Dimer gildi meðan á blóðþynningu stóð til inntöku, en sjúklingar með óeðlileg D-Dimer gildi voru 15,8 og 7,64 sinnum meiri í hættu á segamyndun og samhliða hjarta- og æðasjúkdómum samanborið við sjúklinga með eðlileg D-Dimer gildi, talið í sömu röð.
Fyrir þessa tilteknu sjúkdóma eða sjúklinga bendir hækkað eða viðvarandi jákvætt D-dímer oft til slæmrar horfur eða versnunar á ástandinu.