۱. عادات زندگی

رژیم غذایی (مانند جگر حیوانات)، سیگار کشیدن، نوشیدن مشروبات الکلی و غیره نیز بر تشخیص تأثیر می‌گذارند.

۲. اثرات دارویی

(1) وارفارین: عمدتاً بر مقادیر PT و INR تأثیر می‌گذارد؛
(2) هپارین: عمدتاً بر APTT تأثیر می‌گذارد، که می‌تواند 1.5 تا 2.5 برابر طولانی‌تر شود (در بیمارانی که با داروهای ضد انعقاد درمان می‌شوند، سعی کنید پس از کاهش غلظت دارو یا گذشت نیمه عمر دارو، خونگیری کنید)؛
(3) آنتی‌بیوتیک‌ها: استفاده از دوزهای بالای آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند باعث طولانی شدن PT و APTT شود. گزارش شده است که وقتی میزان پنی‌سیلین به 20000 واحد در میلی‌لیتر خون می‌رسد، PT و APTT می‌توانند بیش از 1 برابر طولانی شوند و مقدار INR نیز می‌تواند بیش از 1 برابر طولانی شود (مواردی از انعقاد غیرطبیعی ناشی از تزریق داخل وریدی نودوپرازون-سولباکتام گزارش شده است).
(4) داروهای ترومبولیتیک؛
(5) داروهای امولسیون چربی وارداتی می‌توانند در نتایج آزمایش اختلال ایجاد کنند و در صورت وجود نمونه‌های خون با چربی شدید، می‌توان از سانتریفیوژ با سرعت بالا برای کاهش تداخل استفاده کرد.
(6) داروهایی مانند آسپرین، دی پیریدامول و تیکلوپیدین می‌توانند تجمع پلاکت‌ها را مهار کنند؛

۳. عوامل جمع‌آوری خون:

(1) نسبت ماده ضد انعقاد سیترات سدیم به خون معمولاً 1:9 است و به خوبی مخلوط می‌شود. در مقالات گزارش شده است که افزایش یا کاهش غلظت ماده ضد انعقاد بر تشخیص عملکرد انعقاد تأثیر می‌گذارد. وقتی حجم خون 0.5 میلی‌لیتر افزایش می‌یابد، زمان لخته شدن می‌تواند کوتاه شود. وقتی حجم خون 0.5 میلی‌لیتر کاهش می‌یابد، زمان لخته شدن می‌تواند طولانی شود.
(2) برای جلوگیری از آسیب بافتی و اختلاط فاکتورهای انعقادی خارجی، نهایت تلاش خود را بکنید؛
(3) زمان قرار دادن کاف نباید بیش از 1 دقیقه باشد. اگر کاف خیلی محکم فشار داده شود یا زمان خیلی طولانی باشد، فاکتور VIII و فعال کننده منبع پلاسمین بافتی (t-pA) به دلیل بستن رگ آزاد می‌شوند و تزریق خون خیلی قوی خواهد بود. همچنین تجزیه سلول‌های خونی است که سیستم انعقادی را فعال می‌کند.

۴. اثرات زمان و دما بر قرارگیری نمونه:

(1) فاکتورهای انعقادی Ⅷ و Ⅴ ناپایدار هستند. با افزایش زمان نگهداری، دمای نگهداری افزایش می‌یابد و فعالیت انعقادی به تدریج از بین می‌رود. بنابراین، نمونه انعقاد خون باید ظرف 1 ساعت پس از جمع‌آوری برای بررسی ارسال شود و آزمایش باید ظرف 2 ساعت تکمیل شود تا از طولانی شدن PT و APTT جلوگیری شود. (2) برای نمونه‌هایی که نمی‌توان آنها را به موقع تشخیص داد، پلاسما باید جدا شده و زیر درب نگهداری شود و در دمای 2 تا 8 درجه سانتیگراد در یخچال نگهداری شود.

۵. نمونه‌های همولیز و لیپیدمی متوسط/شدید

نمونه‌های همولیز شده فعالیت انعقادی مشابه فاکتور III پلاکتی دارند که می‌تواند زمان TT، PT و APTT پلاسمای همولیز شده را کوتاه کرده و محتوای FIB را کاهش دهد.

۶. دیگران

هیپوترمی، اسیدوز و هیپوکلسمی می‌توانند باعث بی‌اثر شدن ترومبین و فاکتورهای انعقادی شوند.