Metody leczenia zakrzepicy obejmują głównie farmakoterapię i leczenie chirurgiczne. Terapia farmakologiczna dzieli się na leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe i trombolityczne, w zależności od mechanizmu działania. Rozpuszczają one uformowany skrzep. U niektórych pacjentów, którzy spełniają wskazania, leczenie można również przeprowadzić chirurgicznie.

1. Leczenie farmakologiczne:

1) Leki przeciwzakrzepowe: Heparyna, warfaryna i nowe doustne leki przeciwzakrzepowe są powszechnie stosowane. Heparyna wykazuje silne działanie przeciwzakrzepowe in vivo i in vitro, co może skutecznie zapobiegać zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej. Jest często stosowana w leczeniu ostrego zawału mięśnia sercowego i żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Należy zauważyć, że heparynę można podzielić na heparynę niefrakcjonowaną i heparynę drobnocząsteczkową, tę ostatnią głównie w postaci iniekcji podskórnych. Warfaryna może zapobiegać aktywacji czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K. Jest to antykoagulant o pośrednim działaniu, należący do grupy dikumaryny. Jest stosowany głównie u pacjentów po wymianie zastawki serca, u pacjentów z migotaniem przedsionków wysokiego ryzyka i zatorowością zakrzepową. Krwawienie i inne działania niepożądane wymagają ścisłego monitorowania funkcji krzepnięcia podczas leczenia. Nowe doustne leki przeciwzakrzepowe są stosunkowo bezpiecznymi i skutecznymi doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi w ostatnich latach, w tym leki Saban i eteksylan dabigatranu;

2) Leki przeciwpłytkowe: w tym aspiryna, klopidogrel, abciksymab itp., mogą hamować agregację płytek krwi, hamując w ten sposób tworzenie się skrzepu. W ostrym zespole wieńcowym, poszerzeniu tętnic wieńcowych balonem oraz w stanach wysokiego ryzyka zakrzepicy, takich jak implantacja stentu, aspiryna i klopidogrel są zazwyczaj stosowane w skojarzeniu;

3) Leki trombolityczne: w tym streptokinaza, urokinaza i tkankowy aktywator plazminogenu itp., które mogą wspomagać trombolizę i łagodzić objawy u pacjentów.

2. Leczenie chirurgiczne:

W przypadku zabiegów chirurgicznych, takich jak trombektomia chirurgiczna, tromboliza przezcewnikowa, ablacja ultradźwiękowa i mechaniczne odsysanie skrzepliny, konieczne jest ścisłe zrozumienie wskazań i przeciwwskazań do zabiegu. Klinicznie uważa się, że pacjenci z wtórnym zakrzepem, spowodowanym starą skrzepliną, zaburzeniami krzepnięcia i nowotworami złośliwymi, nie kwalifikują się do leczenia chirurgicznego i powinni być leczeni stosownie do rozwoju stanu pacjenta i pod nadzorem lekarza.