Diagnostica Functionis Coagulationis Sanguinis


Auctor: Successor   

Ante chirurgiam scire licet utrum aegrotus functionem coagulationis abnormalem habeat, ita ut res inopinatae, ut sanguinis profluvium continuum per et post chirurgiam, efficaciter praeveniantur, ut optimus effectus chirurgicus obtineatur.

Functio haemostatica corporis per actionem coniunctam thrombocytorum, systematis coagulationis, systematis fibrinolytici et systematis endothelii vascularis perficitur. Olim tempus sanguinis profluvii ut examen perscrutatorium vitiorum functionis haemostaticae utebamur, sed propter eius standardizationem humilem, sensibilitatem parvam, et incapacitatem reflectendi contentum et actionem factorum coagulationis, probationibus functionis coagulationis substitutis est. Probationes functionis coagulationis imprimis includunt tempus prothrombini plasmatis (PT) et actionem PT calculatam ex PT, ratione normalizata internationali (INR), fibrinogeno (FIB), tempore thromboplastini partiali activato (APTT) et tempore thrombini plasmatis (TT).

Tempus PT (PT) imprimis functionem systematis coagulationis extrinseci reflectit. PT prolongatus praecipue videtur in reductione congenita factorum coagulationis II, V, VII, et X, defectu fibrinogeni, defectu acquisito factorum coagulationis (DIC), hyperfibrinolysi primaria, ictero obstructivo, defectu vitaminae K, et substantiis anticoagulantibus in circulatione sanguinis. Breviatio PT praecipue videtur in incremento congenito factorum coagulationis V, DIC praecoci, morbis thromboticis, contraceptivis oralibus, etc.; monitorium PT adhiberi potest ut monitorium medicamentorum anticoagulantium oralium clinicorum.

APTT est examen certissimum ad defectum factorum coagulationis endogeni examinandum. APTT prolongatus praecipue videtur in haemophilia, CID, morbo hepatico, et transfusione ingentem sanguinis repositi. APTT breviatus praecipue videtur in CID, statu prothrombotico, et morbis thromboticis. APTT adhiberi potest ut index monitorius pro therapia heparina.

Prolongatio TT observatur in hypofibrinogenemia et dysfibrinogenemia, aucto FDP in sanguine (DIC), et praesentia heparini et substantiarum heparinoidarum in sanguine (e.g., per therapiam heparini, SLE, morbo hepatis, etc.).

Olim aegrotus in casu necessitatis accidit qui probationes laboratorio praeoperativas accepit, et eventus probationis coagulationis prolongati erant PT et APTT, et in aegroto suspicio coagulationis diatae (CID) apparuit. Ex consilio laboratorium, aegrotus seriem probationum CID subiit, et eventus positivi erant. Nulla symptomata manifesta CID apparuerunt. Si aegrotus probationem coagulationis non subierit, chirurgia directa, exitus calamitosi erunt. Multae tales difficultates ex probatione functionis coagulationis inveniri possunt, quae plus temporis ad detectionem clinicam et curationem morborum dedit. Probatio seriei coagulationis est probatio laboratorio magni momenti pro functione coagulationis aegrotorum, quae functionem coagulationis abnormalem in aegrotis ante chirurgiam detegere potest, et satis attentionis ei tribuenda est.