1. Waktos protrombin (PT):

PT nujul kana waktos anu diperyogikeun pikeun konvérsi protrombin janten trombin, anu ngarah kana koagulasi plasma, anu ngagambarkeun fungsi koagulasi jalur koagulasi ékstrinsik. PT utamina ditangtukeun ku tingkat faktor koagulasi I, II, V, VII, sareng X anu disintésis ku ati. Faktor koagulasi konci dina jalur koagulasi ékstrinsik nyaéta faktor VII, anu ngabentuk kompleks FVIIa-TF sareng faktor jaringan (TF). , anu ngamimitian prosés koagulasi ékstrinsik. PT awéwé hamil normal langkung pondok tibatan awéwé anu henteu hamil. Nalika faktor X, V, II atanapi I nurun, PT tiasa diperpanjang. PT henteu sénsitip kana kurangna hiji faktor koagulasi. PT diperpanjang sacara signifikan nalika konsentrasi protrombin turun di handap 20% tina tingkat normal sareng faktor V, VII, sareng X turun di handap 35% tina tingkat normal. PT diperpanjang sacara signifikan tanpa nyababkeun perdarahan abnormal. Waktos protrombin anu pondok nalika kakandungan katingali dina panyakit tromboemboli sareng kaayaan hiperkoagulasi. Upami PT 3 detik langkung panjang tibatan kontrol normal, diagnosis DIC kedah dipertimbangkeun.

2. Waktos trombin:

Waktos trombin nyaéta waktos pikeun konvérsi fibrinogen jadi fibrin, anu tiasa ngagambarkeun kualitas sareng kuantitas fibrinogen dina getih. Waktos trombin disingget dina awéwé hamil normal dibandingkeun sareng awéwé anu henteu hamil. Teu aya parobahan anu signifikan dina waktos trombin sapanjang kakandungan. Waktos trombin ogé mangrupikeun parameter anu sénsitip pikeun produk degradasi fibrin sareng parobahan dina sistem fibrinolitik. Sanaos waktos trombin disingget nalika kakandungan, parobahan antara période kakandungan anu béda henteu signifikan, anu ogé nunjukkeun yén aktivasi sistem fibrinolitik dina kakandungan normal ningkat. , pikeun ngimbangan sareng ningkatkeun fungsi koagulasi. Wang Li et al[6] ngalaksanakeun studi komparatif antara awéwé hamil normal sareng awéwé anu henteu hamil. Hasil tés waktos trombin tina grup awéwé hamil akhir sacara signifikan langkung pondok tibatan grup kontrol sareng grup kakandungan awal sareng tengah, nunjukkeun yén indéks waktos trombin dina grup kakandungan akhir langkung luhur tibatan PT sareng tromboplastin parsial anu diaktipkeun. Waktos (waktos tromboplastin parsial anu diaktipkeun, APTT) langkung sénsitip.

3. APTT:

Waktu tromboplastin parsial anu diaktipkeun utamina dianggo pikeun ngadeteksi parobahan dina fungsi koagulasi jalur koagulasi intrinsik. Dina kaayaan fisiologis, faktor koagulasi utama anu kalibet dina jalur koagulasi intrinsik nyaéta XI, XII, VIII sareng VI, anu faktor koagulasi XII mangrupikeun faktor penting dina jalur ieu. XI sareng XII, prokalikrein sareng eksitogen beurat molekul tinggi babarengan ilubiung dina fase kontak koagulasi. Saatos aktivasi fase kontak, XI sareng XII diaktipkeun sacara berturut-turut, sahingga ngamimitian jalur koagulasi éndogén. Laporan literatur nunjukkeun yén dibandingkeun sareng awéwé anu henteu kakandungan, waktos tromboplastin parsial anu diaktipkeun dina kakandungan normal disingkat sapanjang kakandungan, sareng trimester kadua sareng katilu langkung pondok tibatan anu aya dina tahap awal. Sanaos dina kakandungan normal, faktor koagulasi XII, VIII, X, sareng XI ningkat saluyu sareng paningkatan minggu kehamilan sapanjang kakandungan, sabab faktor koagulasi XI panginten henteu robih dina trimester kadua sareng katilu kakandungan, sadaya fungsi koagulasi éndogén Dina kakandungan tengah sareng akhir, parobihan henteu atra.

4. Fibrinogen (Fg):

Salaku glikoprotein, éta ngabentuk péptida A sareng péptida B dina hidrolisis trombin, sareng pamustunganana ngabentuk fibrin anu teu leyur pikeun ngeureunkeun perdarahan. Fg maénkeun peran penting dina prosés agregasi trombosit. Nalika trombosit diaktipkeun, reséptor fibrinogen GP Ib/IIIa kabentuk dina mémbran, sareng agregat trombosit kabentuk ngaliwatan sambungan Fg, sareng pamustunganana trombus kabentuk. Salian ti éta, salaku protéin réaktif akut, paningkatan konsentrasi plasma Fg nunjukkeun yén aya réaksi radang dina pembuluh darah, anu tiasa mangaruhan réologi getih sareng mangrupikeun penentu utama viskositas plasma. Éta langsung ilubiung dina koagulasi sareng ningkatkeun agregasi trombosit. Nalika preeklampsia kajantenan, tingkat Fg ningkat sacara signifikan, sareng nalika fungsi koagulasi awak didekompensasi, tingkat Fg pamustunganana turun. Sajumlah ageung panilitian rétrospéktif parantos nunjukkeun yén tingkat Fg dina waktos lebet ka kamar bersalin mangrupikeun indikator anu paling penting pikeun ngaduga kajadian perdarahan postpartum. Nilai prédiktif positif nyaéta 100% [7]. Dina trimester katilu, Fg plasma umumna 3 dugi ka 6 g/L. Salila aktivasi koagulasi, Fg plasma anu langkung luhur nyegah hipofibrinemia klinis. Ngan nalika Fg plasma >1,5 g/L tiasa mastikeun fungsi koagulasi normal, nalika Fg plasma <1,5 g/L, sareng dina kasus anu parah Fg <1 g/L, perhatian kedah dibayar kana résiko DIC, sareng tinjauan dinamis kedah dilaksanakeun. Fokus kana parobahan dua arah Fg, eusi Fg aya hubunganana sareng aktivitas trombin sareng maénkeun peran penting dina prosés agregasi trombosit. Dina kasus kalayan Fg anu ningkat, perhatian kedah dibayar kana pamariksaan indikator anu aya hubunganana sareng hiperkoagulabilitas sareng antibodi otoimun [8]. Gao Xiaoli sareng Niu Xiumin [9] ngabandingkeun eusi Fg plasma ibu hamil anu ngagaduhan diabetes mellitus gestasional sareng ibu hamil normal, sareng mendakan yén eusi Fg berkorelasi positif sareng aktivitas trombin. Aya kacenderungan kana trombosis.