ပုံမှန်ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်တွင် နှလုံးထွက်ရှိမှုပမာဏ မြင့်တက်လာပြီး ကိုယ်ဝန်ရင့်လာသည်နှင့်အမျှ အပြင်ဘက်ခုခံမှု လျော့ကျသွားသည်။ ကိုယ်ဝန်ရင့်လာသည်နှင့်အမျှ နှလုံးထွက်ရှိမှုသည် ကိုယ်ဝန် ၈ ပတ်မှ ၁၀ ပတ်တွင် စတင်မြင့်တက်လာပြီး ကိုယ်ဝန် ၃၂ ပတ်မှ ၃၄ ပတ်တွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး ကိုယ်ဝန်မဆောင်မီကထက် ၃၀% မှ ၄၅% ပိုများပြီး မွေးဖွားသည်အထိ ဤအဆင့်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်ဟု ယေဘုယျအားဖြင့် ယုံကြည်ကြသည်။ အပြင်ဘက်သွေးကြောခုခံမှု လျော့ကျခြင်းသည် သွေးလွှတ်ကြောဖိအားကို လျော့ကျစေပြီး diastolic သွေးပေါင်ချိန်ကို သိသိသာသာ လျော့ကျစေပြီး pulse pressure ကွာခြားချက် ကျယ်လာသည်။ ကိုယ်ဝန်ရင့်လာသည်နှင့်အမျှ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးများ၏ သွေးပမာဏသည် ကိုယ်ဝန်ရင့်လာသည်နှင့်အမျှ တိုးလာပြီး ကိုယ်ဝန်ရင့်လာသည်နှင့်အမျှ ၄၀% ခန့် တိုးလာသော်လည်း ပလာစမာပမာဏ တိုးလာခြင်းသည် သွေးနီဥအရေအတွက်ထက် များစွာကျော်လွန်ပြီး ပလာစမာသည် ၄၀% မှ ၅၀% တိုးလာကာ သွေးနီဥများသည် ၁၀% မှ ၁၅% တိုးလာသည်။ ထို့ကြောင့် ပုံမှန်ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်တွင် သွေးသည် ပျော့ပျောင်းလာပြီး သွေး viscosity လျော့နည်းခြင်း၊ hematocrit လျော့နည်းခြင်းနှင့် erythrocyte sedimentation rate မြင့်တက်လာခြင်းအဖြစ် ထင်ရှားသည် [1]။

သွေးခဲစေသောအချက်များ II၊ I၊ VII၊ I၊ IX နှင့် I တို့သည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်တွင် မြင့်တက်လာပြီး ကိုယ်ဝန်အလယ်ပိုင်းနှင့် ကိုယ်ဝန်နှောင်းပိုင်းတွင် ပုံမှန်ထက် ၁.၅ ဆမှ ၂.၀ ဆအထိ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး သွေးခဲစေသောအချက်များ I နှင့်  တို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ လျော့ကျသွားသည်။ Fibrinopeptide A၊ fibrinopeptide B၊ thrombinogen၊ platelet factor I နှင့် fibrinogen တို့သည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာပြီး antithrombin I နှင့် protein C နှင့် protein S တို့သည် လျော့နည်းသွားသည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်တွင် prothrombin အချိန်နှင့် activated partial prothrombin အချိန်တို့သည် တိုတောင်းလာပြီး plasma fibrinogen ပါဝင်မှု သိသိသာသာ မြင့်တက်လာကာ ကိုယ်ဝန်တတိယသုံးလပတ်တွင် ၄-၆ g/L အထိ မြင့်တက်လာနိုင်ပြီး ကိုယ်ဝန်မဆောင်မီကာလထက် ၅၀% ခန့် ပိုများသည်။ ထို့အပြင် plasminogen တိုးလာပြီး euglobulin ပျော်ဝင်ချိန် ရှည်ကြာလာပြီး coagulation-anticoagulation ပြောင်းလဲမှုများသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို hypercoagulable state တွင် ထားရှိစေကာ မီးဖွားစဉ် အချင်းပြတ်တောက်ပြီးနောက် ထိရောက်သော hemostasis အတွက် အကျိုးပြုသည်။ ထို့အပြင်၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ် အခြားသွေးခဲခြင်းဖြစ်စေနိုင်သောအချက်များတွင် စုစုပေါင်းကိုလက်စထရော၊ ဖော့စဖိုလစ်ပစ်များနှင့် ထရိုင်ယာစီဂလစ်စရောများ မြင့်တက်လာခြင်း၊ သားအိမ်မှထုတ်လွှတ်သော အန်ဒရိုဂျင်နှင့် ပရိုဂျက်စတီရုန်းတို့သည် အချို့သော သွေးခဲခြင်းကို တားဆီးပေးသည့်ဆေးများ၊ သားအိမ်၊ သားအိမ်ဆဲလ်များနှင့် သန္ဓေသားများ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို လျော့ကျစေသည်။ သရွမ်ဘိုပလတ်စတင် ပစ္စည်းများ စသည်တို့ ရှိနေခြင်းသည် သွေးကို သွေးခဲခြင်းဖြစ်စေနိုင်သော အခြေအနေတွင် ရှိနေစေပြီး ဤပြောင်းလဲမှုသည် ကိုယ်ဝန်ဆောင်အသက်အရွယ် ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်။ အလယ်အလတ် သွေးခဲခြင်းသည် ဇီဝကမ္မဆိုင်ရာ အကာအကွယ်ပေးသည့် အစီအမံတစ်ခုဖြစ်ပြီး သွေးလွှတ်ကြောများ၊ သားအိမ်နံရံနှင့် သားအိမ်နံရံများတွင် ဖိုင်ဘရင်စုပုံမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်၊ သားအိမ်၏ တည်တံ့ခိုင်မြဲမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် ကွာကျခြင်းကြောင့် သွေးခဲခြင်းဖြစ်ပေါ်ရန် ကူညီပေးပြီး မီးဖွားချိန်နှင့် မီးဖွားပြီးနောက်တွင် လျင်မြန်စွာ သွေးခဲခြင်းကို အထောက်အကူပြုသည်။ မီးဖွားပြီးနောက် သွေးယိုစီးမှုကို ကာကွယ်ရန် အရေးကြီးသော ယန္တရားတစ်ခုဖြစ်သည်။ သွေးခဲခြင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဒုတိယ ဖိုင်ဘရင်ပြိုကွဲမှု လုပ်ဆောင်ချက်သည် သားအိမ်လှည့်သွေးလွှတ်ကြောများနှင့် သွေးပြန်ကြော sinuses ရှိ သွေးခဲများကို ဖယ်ရှားပေးပြီး သားအိမ်အတွင်းဆုံးအလွှာ၏ ပြန်လည်ထူထောင်မှုနှင့် ပြုပြင်မှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးသည် [2]။

သို့သော်၊ သွေးခဲများလွန်းခြင်းအခြေအနေသည် မီးယပ်ဆိုင်ရာ နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများစွာကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်သည်။ မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း လေ့လာမှုများအရ ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးများစွာသည် သွေးခဲခြင်းဖြစ်နိုင်ခြေရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ မျိုးရိုးဗီဇချို့ယွင်းမှုများ သို့မဟုတ် သွေးခဲဆန့်ကျင်ပရိုတင်းများ၊ သွေးခဲမှုအချက်များနှင့် ဖိုင်ဘရီနိုလိုက်တစ်ပရိုတင်းများကဲ့သို့သော ရရှိလာသောအန္တရာယ်အချက်များကြောင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးများတွင် သွေးခဲခြင်း၏ ဤရောဂါအခြေအနေကို သွေးခဲခြင်း (thrombosis) (thrombophilia) ဟုခေါ်ပြီး prothrombotic state လို့လည်း ခေါ်ပါတယ်။ ဤသွေးခဲခြင်းအခြေအနေသည် သွေးခဲခြင်းရောဂါကို မဖြစ်စေသော်လည်း သွေးခဲခြင်း-သွေးခဲမှုယန္တရားများ သို့မဟုတ် ဖိုင်ဘရီနိုလိုက်တစ်လုပ်ဆောင်မှု မညီမျှမှုကြောင့် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ချိန်တွင် ဆိုးကျိုးများဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး၊ သားအိမ်လှည့်သွေးလွှတ်ကြောများ သို့မဟုတ် ဗီလာများတွင် အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် သွေးလည်ပတ်မှုညံ့ဖျင်းခြင်း သို့မဟုတ် နှလုံးရပ်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ဥပမာ Preeclampsia၊ placental abrupt၊ placental infarction၊ disseminated intravascular coagulation (DIC)၊ သန္ဓေသားကြီးထွားမှုကန့်သတ်ချက်၊ ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျခြင်း၊ ကလေးအသေမွေးဖွားခြင်းနှင့် လမစေ့ဘဲမွေးဖွားခြင်းစသည့် အခြေအနေများသည် မိခင်နှင့် မွေးဖွားချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။