1. Protrombinsko vrijeme (PT):

PT se odnosi na vrijeme potrebno za konverziju protrombina u trombin, što dovodi do koagulacije plazme, odražavajući koagulacijsku funkciju ekstrinzičnog puta koagulacije. PT je uglavnom određen nivoima faktora koagulacije I, II, V, VII i X koje sintetizira jetra. Ključni faktor koagulacije u ekstrinzičnom putu koagulacije je faktor VII, koji formira kompleks FVIIa-TF sa tkivnim faktorom (TF), što pokreće proces ekstrinzične koagulacije. PT kod normalnih trudnica je kraće nego kod žena koje nisu trudne. Kada se faktori X, V, II ili I smanje, PT se može produžiti. PT nije osjetljiv na nedostatak jednog faktora koagulacije. PT se značajno produžava kada koncentracija protrombina padne ispod 20% normalnog nivoa, a faktori V, VII i X padnu ispod 35% normalnog nivoa. PT je značajno produžen bez izazivanja abnormalnog krvarenja. Skraćeno protrombinsko vrijeme tokom trudnoće javlja se kod tromboembolijske bolesti i hiperkoagulabilnih stanja. Ako je PT 3 s duže od normalne kontrole, treba uzeti u obzir dijagnozu DIC-a.

2. Trombinsko vrijeme:

Trombinsko vrijeme je vrijeme potrebno za konverziju fibrinogena u fibrin, što može odražavati kvalitet i količinu fibrinogena u krvi. Trombinsko vrijeme je skraćeno kod normalnih trudnica u poređenju sa ženama koje nisu trudne. Nije bilo značajnih promjena u trombinom vremenu tokom trudnoće. Trombinsko vrijeme je također osjetljiv parametar za produkte razgradnje fibrina i promjene u fibrinolitičkom sistemu. Iako se trombinsko vrijeme skraćuje tokom trudnoće, promjene između različitih perioda trudnoće nisu značajne, što također pokazuje da je aktivacija fibrinolitičkog sistema u normalnoj trudnoći pojačana, kako bi se uravnotežila i poboljšala funkcija koagulacije. Wang Li i saradnici [6] proveli su komparativnu studiju između normalnih trudnica i žena koje nisu trudne. Rezultati testa trombinomskog vremena grupe žena u kasnoj trudnoći bili su značajno kraći od rezultata kontrolne grupe i grupa u ranoj i srednjoj trudnoći, što ukazuje da je indeks trombinomskog vremena u grupi u kasnoj trudnoći bio viši od indeksa PT i aktiviranog parcijalnog tromboplastina. Vrijeme (aktivirano parcijalno tromboplastinsko vrijeme, APTT) je osjetljivije.

3. APTT:

Aktivirano parcijalno tromboplastinsko vrijeme se uglavnom koristi za otkrivanje promjena u koagulacijskoj funkciji intrinzičnog puta koagulacije. U fiziološkim uslovima, glavni faktori koagulacije uključeni u intrinzični put koagulacije su XI, XII, VIII i VI, od kojih je faktor koagulacije XII važan faktor u ovom putu. XI i XII, prokalikrein i ekscitogen visoke molekularne težine zajedno učestvuju u kontaktnoj fazi koagulacije. Nakon aktivacije kontaktne faze, XI i XII se sukcesivno aktiviraju, čime se pokreće endogeni put koagulacije. Izvještaji iz literature pokazuju da je, u poređenju sa ženama koje nisu trudne, aktivirano parcijalno tromboplastinsko vrijeme u normalnoj trudnoći skraćeno tokom cijele trudnoće, a drugi i treći trimestar su značajno kraći od onih u ranoj fazi. Iako se u normalnoj trudnoći faktori koagulacije XII, VIII, X i XI povećavaju shodno povećanju gestacijskih sedmica tokom trudnoće, budući da se faktor koagulacije XI možda neće promijeniti u drugom i trećem trimestru trudnoće, cjelokupna endogena funkcija koagulacije... U srednjoj i kasnoj trudnoći promjene nisu bile očigledne.

4. Fibrinogen (Fg):

Kao glikoprotein, formira peptid A i peptid B pod utjecajem trombina, te konačno formira nerastvorljivi fibrin kako bi zaustavio krvarenje. Fg igra važnu ulogu u procesu agregacije trombocita. Kada se trombociti aktiviraju, na membrani se formira fibrinogenski receptor GP Ib/IIIa, a agregati trombocita se formiraju povezivanjem Fg, te se konačno formira tromb. Osim toga, kao akutno reaktivni protein, povećanje koncentracije Fg u plazmi ukazuje na to da postoji upalna reakcija u krvnim sudovima, što može utjecati na reologiju krvi i glavna je odrednica viskoznosti plazme. Direktno učestvuje u koagulaciji i pojačava agregaciju trombocita. Kada se pojavi preeklampsija, nivoi Fg značajno se povećavaju, a kada je funkcija koagulacije tijela dekompenzirana, nivoi Fg na kraju opadaju. Veliki broj retrospektivnih studija pokazao je da je nivo Fg u trenutku ulaska u porođajnu salu najznačajniji pokazatelj za predviđanje pojave postporođajnog krvarenja. Pozitivna prediktivna vrijednost je 100% [7]. U trećem tromjesečju, Fg u plazmi je uglavnom 3 do 6 g/L. Tokom aktivacije koagulacije, viši nivo Fg u plazmi sprječava kliničku hipofibrinemiju. Samo kada je Fg u plazmi > 1,5 g/L može osigurati normalnu funkciju koagulacije, kada je Fg u plazmi < 1,5 g/L, a u težim slučajevima Fg < 1 g/L, treba obratiti pažnju na rizik od DIC-a i provesti dinamički pregled. Fokusirajući se na dvosmjerne promjene Fg, sadržaj Fg je povezan s aktivnošću trombina i igra važnu ulogu u procesu agregacije trombocita. U slučajevima s povišenim Fg, treba obratiti pažnju na ispitivanje pokazatelja povezanih s hiperkoagulacijom i autoimunih antitijela [8]. Gao Xiaoli i Niu Xiumin [9] uporedili su sadržaj Fg u plazmi trudnica s gestacijskim dijabetesom melitusom i normalnih trudnica i otkrili da je sadržaj Fg pozitivno korelirao s aktivnošću trombina. Postoji sklonost trombozi.