IVD-reakciaĵa stabileca testo kutime inkluzivas realtempan kaj efikan stabilecon, akcelitan stabilecon, re-dissolvan stabilecon, provaĵan stabilecon, transportan stabilecon, reakciaĵan kaj provaĵan stokadan stabilecon, ktp.

La celo de ĉi tiuj stabilecstudoj estas determini la bretovivon kaj la transportajn kaj stokadkondiĉojn de reakciiloj, inkluzive antaŭ malfermo kaj post malfermo.

Krome, ĝi ankaŭ povas kontroli la stabilecon de la produkto kiam la stokadkondiĉoj kaj bretovivo ŝanĝiĝas, por taksi kaj ĝustigi la produkton aŭ pakmaterialojn laŭ la rezultoj.

Prenante la indekson de fakta kaj provaĵa stokadstabileco kiel ekzemplon, ĉi tiu indekso estas unu el la decidaj faktoroj, kiuj influas la efikecon de IVD-reakciaĵoj. Tial, la reakciaĵoj devas esti metitaj kaj stokitaj strikte laŭ la instrukcioj. Ekzemple, la akvoenhavo kaj oksigenenhavo en la stokada medio de frostig-sekigitaj pulvoraj reakciaĵoj enhavantaj polipeptidojn havas grandan efikon sur la stabilecon de la reakciaĵoj. Tial, la nemalfermita frostig-sekigita pulvoro devas esti stokita en la fridujo kiel eble plej fermita.

La specimenoj prilaboritaj de medicinaj institucioj post kolektado devas esti konservitaj laŭbezone laŭ ilia efikeco kaj riskokoeficiento. Por rutina sangoekzameno, metu la sangospecimenon aldonitan kun antikoagulanto je ĉambra temperaturo (ĉirkaŭ 20 ℃) ​​dum 30 minutoj, 3 horoj kaj 6 horoj por testado. Por iuj specialaj specimenoj, kiel ekzemple nazofaringaj vatbuloj kolektitaj dum nukleacidaj testoj de COVID-19, necesas uzi virusan provaĵtubon enhavantan virusan konservadan solvaĵon, dum la specimenoj uzataj por virusizolado kaj nukleacida detekto devas esti testitaj kiel eble plej baldaŭ, kaj la specimenoj, kiuj povas esti testitaj ene de 24 horoj, povas esti konservitaj je 4 ℃; La specimenoj, kiuj ne povas esti testitaj ene de 24 horoj, devas esti konservitaj je -70 ℃ aŭ malpli (se ne estas -70 ℃ konservadaj kondiĉoj, ili devas esti provizore konservitaj en -20 ℃ fridujo).