D-dimer powstaje z usieciowanego skrzepu fibrynowego rozpuszczonego przez plazminę. Odzwierciedla on głównie funkcję lityczną fibryny. Jest stosowany głównie w diagnostyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej w praktyce klinicznej. Wynik jakościowego testu na obecność D-dimeru jest ujemny, jeśli wynik testu ilościowego jest niższy niż 200 μg/l.

Podwyższony poziom dimerów D lub dodatni wynik testu często obserwuje się w chorobach związanych z wtórną hiperfibrynolizą, takich jak stan nadkrzepliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, choroba nerek, odrzucenie przeszczepu narządu i leczenie trombolityczne. Ponadto, w przypadku aktywnej zakrzepicy w naczyniach krwionośnych organizmu lub chorób, którym towarzyszy aktywność fibrynolityczna, poziom dimerów D również ulega znacznemu podwyższeniu. Powszechne choroby, takie jak zawał mięśnia sercowego, zatorowość płucna, zakrzepica żył głębokich kończyn dolnych, zawał mózgu itp.; niektóre infekcje, zabiegi chirurgiczne, choroby nowotworowe i martwica tkanek również prowadzą do podwyższonego poziomu dimerów D; ponadto niektóre ludzkie choroby autoimmunologiczne, takie jak reumatyczne zapalenie wsierdzia, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy itp., mogą również powodować podwyższony poziom dimerów D.

Oprócz diagnostyki chorób, ilościowe oznaczanie D-dimerów może również odzwierciedlać ilościowo działanie trombolityczne leków w praktyce klinicznej. Aspekty chorób itp. są pomocne.

W przypadku podwyższonego stężenia D-dimerów organizm jest narażony na wysokie ryzyko zakrzepicy. W tym momencie należy jak najszybciej zdiagnozować chorobę pierwotną i rozpocząć program profilaktyki zakrzepicy zgodnie z punktacją DVT. Niektóre leki można dobrać do terapii przeciwzakrzepowej, takie jak podskórne wstrzyknięcia heparyny drobnocząsteczkowej wapniowej lub rywaroksabanu, które mają pewne działanie profilaktyczne w zapobieganiu powstawaniu zakrzepicy. Osoby ze zmianami zakrzepowymi powinny jak najszybciej poddać się leczeniu trombolitycznemu guza i okresowo kontrolować stężenie D-dimerów.