De lever is een plaats waar diverse stollingsfactoren worden gesynthetiseerd. Ook kan de lever fibrinelysaten en antifibrinolytische stoffen aanmaken en inactiveren, en speelt een regulerende rol in het handhaven van het dynamische evenwicht van het stollings- en antistollingssysteem. Onderzoek naar bloedstollingsparameters bij patiënten met hepatitis B toonde aan dat er geen significant verschil was in PT/APTT bij patiënten met chronische hepatitis B vergeleken met de normale controlegroep (P>0,05), maar wel een significant verschil in FIB (P<0,05). Er waren significante verschillen in PT, APTT en FIB tussen de groep met ernstige hepatitis B en de normale controlegroep (P<0,05). Dit bewijst dat de ernst van hepatitis B positief correleert met de verlaging van de bloedstollingsfactorspiegels.

Analyse van de oorzaken van bovenstaande resultaten:

1. Met uitzondering van factor IV (Ca*) en cytoplasma worden andere plasmacoagulatiefactoren in de lever gesynthetiseerd; anticoagulatiefactoren (coagulatieremmers) zoals ATIPC, 2-MaI-AT, enz. worden ook door de lever gesynthetiseerd. Wanneer levercellen in verschillende mate beschadigd of necrotisch zijn, neemt het vermogen van de lever om coagulatiefactoren en anticoagulatiefactoren te synthetiseren af, waardoor ook de plasmaconcentraties van deze factoren dalen en het stollingsmechanisme wordt verstoord.De PT-test is een screeningstest van het extrinsieke stollingssysteem, die het niveau, de activiteit en de functie van stollingsfactor IV, VX en andere factoren in het plasma weergeeft. Een verlaging van deze factoren of veranderingen in hun activiteit en functie zijn een van de redenen voor een verlengde PT-tijd bij patiënten met cirrose na hepatitis B en ernstige hepatitis B. Daarom wordt de PT-test klinisch veelvuldig gebruikt om de synthese van stollingsfactoren in de lever te weerspiegelen.

2. Aan de andere kant, bij leverschade en leverfalen bij patiënten met hepatitis B, neemt het plasminegehalte in het plasma toe. Plasmine kan niet alleen een grote hoeveelheid fibrine en fibrinogeen hydrolyseren, maar ook veel stollingsfactoren zoals factor 1, XXX, VVII,IIenz., maar verbruiken ook een grote hoeveelheid antistollingsfactoren zoals AT.IIIPC enzovoort. Daarom, naarmate de ziekte zich verdiepte, verlengde de APTT en nam de FIB significant af bij patiënten met hepatitis B.

Kortom, de detectie van stollingsparameters zoals PTAPTTFIB heeft een zeer belangrijke klinische betekenis voor het beoordelen van de toestand van patiënten met chronische hepatitis B en is een gevoelige en betrouwbare detectie-index.