კოაგულაციის დიაგნოსტიკური მაჩვენებლები ძირითადად მოიცავს პლაზმის პროთრომბინის დროს (PT), აქტივირებული ნაწილობრივი პროთრომბინის დროს (APTT), ფიბრინოგენს (FIB), თრომბინის დროს (TT), D-დიმერს (DD) და საერთაშორისო სტანდარტიზაციის კოეფიციენტს (INR).

PT: ის ძირითადად ასახავს გარეგანი კოაგულაციური სისტემის მდგომარეობას, რომლის INR ხშირად გამოიყენება პერორალური ანტიკოაგულანტების მონიტორინგისთვის. გახანგრძლივება შეინიშნება თანდაყოლილი კოაგულაციური ფაქტორის ⅡⅤⅦⅩ დეფიციტის და ფიბრინოგენის დეფიციტის დროს, ხოლო შეძენილი კოაგულაციური ფაქტორის დეფიციტი ძირითადად შეინიშნება K ვიტამინის დეფიციტის, ღვიძლის მძიმე დაავადების, ჰიპერფიბრინოლიზის, დისემინირებული სისხლძარღვოვანი დისფუნქციის, პერორალური ანტიკოაგულანტების და ა.შ. დროს; დამოკლება შეინიშნება სისხლის ჰიპერკოაგულაციური მდგომარეობის და თრომბოზული დაავადების დროს და ა.შ. დროს.

APTT: ის ძირითადად ასახავს ენდოგენური კოაგულაციური სისტემის მდგომარეობას და ხშირად გამოიყენება ჰეპარინის დოზის მონიტორინგისთვის. პლაზმაში ფაქტორი VIII-ის, ფაქტორი IX-ის და ფაქტორი XI-ის დონის მატება: მაგალითად, ჰემოფილია A-ს, ჰემოფილია B-ს და ფაქტორი XI-ის დეფიციტის დროს; დაქვეითება ჰიპერკოაგულაციური მდგომარეობის დროს: მაგალითად, პროკოაგულაციური ნივთიერებების სისხლში მოხვედრა და კოაგულაციური ფაქტორების აქტივობის მომატება და ა.შ.

ფიბრინოგენის შემცველობა ძირითადად ასახავს ფიბრინოგენის შემცველობას. იზრდება მწვავე მიოკარდიუმის ინფარქტის დროს და მცირდება დისემინირებული სისხლძარღვშიდა შედედების დროს, ტოქსიკური ჰიპოკოაგულაციური დაშლის პერიოდში, პირველადი ფიბრინოლიზის, მძიმე ჰეპატიტის და ღვიძლის ციროზის დროს.

TT: ეს ძირითადად ასახავს ფიბრინოგენის ფიბრინად გარდაქმნის დროს. მატება დაფიქსირდა დისემინირებული სისხლძარღვშიდა შედედების ჰიპერფიბრინოლიზის სტადიაზე, დაბალი (არა) ფიბრინოგენემიით, პათოლოგიური ჰემოგლობინემიით და სისხლში ფიბრინის (ფიბრინოგენის) დაშლის პროდუქტების (FDP) მომატებით; კლებას კლინიკური მნიშვნელობა არ ჰქონდა.

INR: საერთაშორისო ნორმალიზებული თანაფარდობა (INR) გამოითვლება ანალიზის რეაგენტის პროთრომბინის დროიდან (PT) და საერთაშორისო მგრძნობელობის ინდექსიდან (ISI). INR-ის გამოყენება სხვადასხვა ლაბორატორიებისა და სხვადასხვა რეაგენტების მიერ გაზომილ PT-ს შედარებადს ხდის, რაც ხელს უწყობს წამლის სტანდარტების გაერთიანებას.

პაციენტებისთვის სისხლის კოაგულაციის ტესტის მთავარი მნიშვნელობა სისხლში რაიმე პრობლემის შემოწმებაა, რათა ექიმებმა დროულად შეაფასონ პაციენტის მდგომარეობა და ექიმებისთვის მოსახერხებელი იყოს სწორი მედიკამენტებისა და მკურნალობის მიღება. პაციენტისთვის ხუთი კოაგულაციის ტესტის ჩასატარებლად საუკეთესო დღეა უზმოზე, რათა ტესტის შედეგები უფრო ზუსტი იყოს. ტესტის შემდეგ, პაციენტმა უნდა წარუდგინოს ტესტის შედეგები ექიმს, რათა დადგინდეს სისხლის პრობლემები და თავიდან აიცილოს მრავალი უბედური შემთხვევა.