O diagnóstico da coagulación inclúe principalmente o tempo de protrombina plasmática (PT), o tempo parcial de protrombina activada (PTTA), o fibrinóxeno (FIB), o tempo de trombina (TT), o dímero D (DD) e o índice de estandarización internacional (INR).

PT: Reflicte principalmente o estado do sistema de coagulación extrínseco, do cal o INR se usa a miúdo para monitorizar os anticoagulantes orais. A prolongación obsérvase na deficiencia conxénita do factor de coagulación ⅡⅤⅦⅩ e na deficiencia de fibrinóxeno, e a deficiencia adquirida do factor de coagulación obsérvase principalmente na deficiencia de vitamina K, enfermidade hepática grave, hiperfibrinólise, CID, anticoagulantes orais, etc.; o acurtamento obsérvase no estado de hipercoagulabilidade sanguínea e na enfermidade trombótica, etc.

TTPA: reflicte principalmente o estado do sistema de coagulación endóxeno e úsase a miúdo para controlar a dosificación de heparina. Aumento dos niveis plasmáticos de factor VIII, factor IX e factor XI diminuído: como na hemofilia A, hemofilia B e na deficiencia do factor XI; diminución en estados de hipercoagulabilidade: como a entrada de substancias procoagulantes no sangue e o aumento da actividade dos factores de coagulación, etc.

FIB: reflicte principalmente o contido de fibrinóxeno. Aumenta no infarto agudo de miocardio e diminue no período de disolución hipocoagulable consuntivo CID, fibrinólise primaria, hepatite grave e cirrose hepática.

TT: Reflicte principalmente o momento no que o fibrinóxeno se converte en fibrina. O aumento observouse na fase de hiperfibrinólise da CID, con fibrinoxenemia baixa (nula), hemoglobinemia anormal e aumento dos produtos de degradación da fibrina (fibrinóxeno) (FDP) no sangue; a diminución non tivo significación clínica.

INR: O Razón Normalizada Internacional (INR) calcúlase a partir do tempo de protrombina (TP) e do Índice de Sensibilidade Internacional (ISI) do reactivo de ensaio. O uso do INR fai que o TP medido por diferentes laboratorios e diferentes reactivos sexa comparable, o que facilita a unificación dos estándares de fármacos.

A principal importancia da proba de coagulación sanguínea para os pacientes é comprobar se hai algún problema co sangue, para que os médicos poidan coñecer o estado do paciente a tempo e sexa conveniente para eles tomar a medicación e o tratamento correctos. O mellor día para que o paciente realice as cinco probas de coagulación é co estómago baleiro, para que os resultados da proba sexan máis precisos. Despois da proba, o paciente debe mostrar os resultados da proba ao médico para descubrir os problemas co sangue e evitar moitos accidentes.