1. Plasma D-dimera analizo estas analizo por kompreni sekundaran fibrinolizan funkcion.

Principo de inspektado: Monoklona antikorpo kontraŭ DD estas kovrita sur lateksajn partiklojn. Se estas D-dimero en receptora plasmo, okazos antigeno-antikorpa reakcio, kaj lateksaj partikloj agregiĝos. Tamen, ĉi tiu testo povas esti pozitiva por iu ajn sangado kun sangokoagulaĵa formado, do ĝi havas malaltan specifecon kaj altan sentemon.

2. Ekzistas du fontoj de D-dimero en vivo

(1) Hiperkoagulebla stato kaj sekundara hiperfibrinolizo;

(2) trombolizo;

La D-dimero ĉefe reflektas la fibrinolizan funkcion. Pliigita aŭ pozitiva videblas en sekundara hiperfibrinolizo, kiel ekzemple hiperkoagulebla stato, disvastigita intravaskula koaguliĝo, rena malsano, malakcepto de organtransplantado, tromboliza terapio, ktp.

3. Dum ekzistas aktiva trombozo kaj fibrinoliza aktiveco en la sangaj vaskuloj de la korpo, D-dimero pliiĝos.

Ekzemple: miokardia infarkto, cerba infarkto, pulma embolio, vejna trombozo, kirurgio, tumoro, disvastigita intravaskula koaguliĝo, infekto kaj hista nekrozo povas konduki al pliigita D-dimero. Precipe ĉe maljunaj kaj hospitaligitaj pacientoj, pro bakteriemio kaj aliaj malsanoj, estas facile kaŭzi nenormalan sangokoaguliĝon kaj konduki al pliigita D-dimero.

4. La specifeco reflektita de D-dimero ne rilatas al la agado en specifa specifa malsano, sed al la komunaj patologiaj karakterizaĵoj de ĉi tiu granda grupo de malsanoj kun koaguliĝo kaj fibrinolizo.

Teorie, la formado de krucligita fibrino estas trombozo. Tamen, ekzistas multaj klinikaj malsanoj, kiuj povas aktivigi la koagulan sistemon dum la okazo kaj evoluo de la malsano. Kiam krucligita fibrino estas produktita, la fibrinoliza sistemo estos aktivigita kaj la krucligita fibrino estos hidrolizita por malhelpi ĝian amasan "amasiĝon" (klinike signifa trombo), rezultante en klare levitaj D-dimeroj. Tial, levita D-dimero ne nepre estas klinike signifa trombozo. Por iuj malsanoj aŭ individuoj, ĝi povas esti patologia procezo.