Kepentingan klinikal
Ia pada asasnya mempunyai maksud yang sama seperti masa pembekuan, tetapi dengan sensitiviti yang tinggi. Kebanyakan kaedah penentuan APTT yang digunakan pada masa ini boleh menjadi tidak normal apabila faktor pembekuan plasma lebih rendah daripada 15% hingga 30% daripada tahap normal.
(1) Pemanjangan APTT: keputusan APTT adalah 10 saat lebih lama daripada kawalan biasa. APTT ialah ujian saringan yang paling boleh dipercayai untuk kekurangan faktor pembekuan endogen dan digunakan terutamanya untuk mengesan hemofilia ringan. Walaupun tahap faktor Ⅷ: C boleh dikesan di bawah 25% hemofilia A, sensitiviti terhadap hemofilia subklinikal (faktor Ⅷ>25%) dan pembawa hemofilia adalah lemah. Keputusan yang berpanjangan juga dilihat dalam kekurangan faktor Ⅸ (hemofilia B), Ⅺ dan Ⅶ; apabila bahan antikoagulan darah seperti perencat faktor pembekuan atau tahap heparin meningkat, kekurangan protrombin, fibrinogen dan faktor V, X juga boleh berpanjangan, tetapi sensitivitinya sedikit lemah; Pemanjangan APTT juga boleh dilihat pada pesakit lain yang menghidap penyakit hati, DIC, dan sejumlah besar darah yang disimpan.
(2) Pemendekan APTT: dilihat dalam DIC, keadaan pratrombotik dan penyakit trombotik.
(3) Pemantauan rawatan heparin: APTT sangat sensitif terhadap kepekatan heparin plasma, jadi ia merupakan indeks pemantauan makmal yang digunakan secara meluas pada masa ini. Pada masa ini, perlu diingatkan bahawa keputusan pengukuran APTT mesti mempunyai hubungan linear dengan kepekatan heparin plasma dalam julat terapeutik, jika tidak, ia tidak boleh digunakan. Secara amnya, semasa rawatan heparin, adalah dinasihatkan untuk mengekalkan APTT pada 1.5 hingga 3.0 kali ganda daripada kawalan biasa.
Analisis keputusan
Secara klinikal, APTT dan PT sering digunakan sebagai ujian saringan untuk fungsi pembekuan darah. Menurut keputusan pengukuran, terdapat kira-kira empat situasi berikut:
(1) Kedua-dua APTT dan PT adalah normal: Kecuali bagi orang biasa, ia hanya dilihat dalam kekurangan FXIII keturunan dan sekunder. Yang diperolehi adalah perkara biasa dalam penyakit hati yang teruk, tumor hati, limfoma malignan, leukemia, antibodi anti-faktor XIII, anemia autoimun dan anemia pernisiosa.
(2) APTT yang berpanjangan dengan PT normal: Kebanyakan gangguan pendarahan disebabkan oleh kecacatan dalam laluan pembekuan intrinsik. Seperti hemofilia A, B, dan kekurangan faktor Ⅺ; terdapat antibodi anti-faktor Ⅷ, Ⅸ, Ⅺ dalam peredaran darah.
(3) APTT normal dengan PT yang berpanjangan: kebanyakan gangguan pendarahan disebabkan oleh kecacatan dalam laluan pembekuan ekstrinsik, seperti kekurangan faktor VII genetik dan yang diperolehi. Yang diperolehi adalah perkara biasa dalam penyakit hati, DIC, antibodi anti-faktor VII dalam peredaran darah dan antikoagulan oral.
(4) Kedua-dua APTT dan PT berpanjangan: kebanyakan gangguan pendarahan disebabkan oleh kecacatan dalam laluan pembekuan biasa, seperti kekurangan faktor X, V, II dan I genetik dan yang diperolehi. Faktor yang diperolehi terutamanya dilihat dalam penyakit hati dan DIC, dan faktor X dan II mungkin berkurangan apabila antikoagulan oral digunakan. Di samping itu, apabila terdapat antibodi anti-faktor X, anti-faktor V dan anti-faktor II dalam peredaran darah, ia juga berpanjangan sewajarnya. Apabila heparin digunakan secara klinikal, kedua-dua APTTT dan PT berpanjangan sewajarnya.