Monomera fibrini in sanguine per factorem X III activatum reticulantur, deinde a plasmino activato hydrolyzantur ut productum degradationis specificum, "productum degradationis fibrini (FDP)" appellatum, producant. D-dimerus est simplicissimus FDP, et augmentum concentrationis massae eius statum hypercoagulabilem et hyperfibrinolysim secundariam in vivo reflectat. Ergo, concentratio D-dimeri magni momenti est ad diagnosin, aestimationem efficaciae, et iudicium prognosis morborum thromboticorum.
Post eruptionem morbi COVID-19, cum profundiores manifestationes clinicae et intellegentia pathologica morbi, necnon accumulatio experientiae diagnosis et curationis, aegroti gravissimi cum nova pneumonia coronaria celeriter syndromam angustiae respiratoriae acutam evolvere possunt. Symptomata, shock septicum, acidosis metabolica refractaria, dysfunctio coagulationis, et insufficientia multiorganorum, apparent. D-dimerus elevatus est in aegrotis cum pneumonia gravi.
Aegroti graviter aegroti periculum thromboembolismi venosi (TEV) ob diuturnam quietem in lecto et functionem coagulationis abnormalem attendere debent.
Per curationem, necesse est indices pertinentes secundum condicionem monitorari, inter quos sunt indices myocardii, functio coagulationis, et cetera. Nonnullis aegris myoglobinum auctum habere potest, nonnullis casibus gravibus troponinum auctum videre potest, et in casibus gravibus, D-dimerus (D-dimerus) auctus esse potest.
Parere potest D-Dimerum momentum habere in monitorio complicationum in progressione COVID-19, quomodo igitur munus agit in aliis morbis?
1. Thromboembolismus venosus
D-dimerus late adhibitus est in morbis cum thromboembolismo venoso (TEV) conexis, ut thrombosis venarum profundarum (TVP) et embolia pulmonalis (EP). Examen D-dimerorum negativum TVP excludere potest, et concentratio D-dimerorum etiam ad praedicendam ratem recidivationis TEV adhiberi potest. Studium invenit rationem periculi recidivationis TEV in populatione cum concentratione altiore 4.1 vicibus maiorem esse quam populationis cum concentratione normali.
D-dimerus etiam unus ex indiciis detectionis PE est. Eius valor praedictivus negativus altissimus est, et momentum eius est ad excludendam embolismi pulmonalis acuti, praesertim in aegris cum parva suspicione. Ergo, in aegris ubi embolismus pulmonalis acutus suspicor, ultrasonographia venarum profundarum extremitatum inferiorum et examinatio D-dimerorum coniungendae sunt.
2. Coagulatio intravascularis disseminata
Coagulatio intravascularis disseminata (CID) est syndroma clinica haemorrhagia et defectu microcirculatorio ob multas morbos insignita. Processus evolutionis multa systemata, ut coagulationem, anticoagulationem, et fibrinolysim, complectitur. D-dimerus in primo stadio formationis CID auctus est, et eius concentratio plus quam decies crescere pergebat dum morbus progrediebatur. Ergo, D-dimerus ut unus e praecipuis indicibus ad diagnosim praecocem et monitorationem status CID adhiberi potest.
3. Dissectio aortae
"Consensus peritorum Sinensium de diagnosi et curatione dissectionis aortae" demonstravit D-dimerum, ut examen laboratorium consuetum pro dissectione aortae (DA), magni momenti esse ad diagnosim et diagnosim differentialem dissectionis. Cum D-dimerus in aegroto celeriter crescit, possibilitas diagnosis DA augetur. Intra 24 horas ab initio, cum D-dimerus valorem criticum 500 µg/L attingit, eius sensibilitas ad diagnosim DA acutam est 100%, et eius specificitas 67%, ita ut index exclusionis ad diagnosim DA acutam adhiberi possit.
4. Morbus Cardiovascularis Atheroscleroticus
Morbus cardiovascularis atheroscleroticus est morbus cordis a plaqua arteriosclerotica causatus, inter quos infarctus myocardii acutus cum elevatione segmenti ST, infarctus myocardii acutus sine elevatione segmenti ST, et angina instabilis. Post rupturam plaquae, materia necrotica centralis in plaqua effluit, causando componentes fluxus sanguinis abnormales, activationem systematis coagulationis, et auctam concentrationem D-dimerorum. Aegroti morbo cordis coronarii cum D-dimeris elevatis periculum maius infarctus myocardii atrialis (IMA) praedicere possunt et ut indicator ad observandum statum ACS adhiberi potest.
5. Therapia thrombolytica
Studium Lawteri invenit varia medicamenta thrombolytica D-dimerum augere posse, et mutationes concentrationis eius ante et post thrombolysim ut index ad iudicandam therapiam thrombolyticam adhiberi posse. Eius contentum celeriter ad valorem maximum post thrombolysim crevit, et brevi tempore cum melioratione significanti symptomatum clinicorum decrevit, quod indicat curationem efficax fuisse.
Gradus D-dimeri significanter auctus est ab hora una ad horas sex post thrombolysin in infarctione myocardii acuta et infarctione cerebri.
- Per thrombolysin thrombosis thrombosis venosae profundae (TVP), culmen D-Dimeri plerumque 24 horis vel post evenit.
Charta negotialis
WeChat Sinensis