U normalnych kobiet w ciąży, wraz z wiekiem ciążowym, pojemność minutowa serca wzrasta, a opór obwodowy maleje. Powszechnie uważa się, że pojemność minutowa serca zaczyna wzrastać między 8 a 10 tygodniem ciąży i osiąga szczyt między 32 a 34 tygodniem ciąży, co stanowi wzrost o 30% do 45% w porównaniu z okresem nieciążowym i utrzymuje się na tym poziomie aż do porodu. Spadek obwodowego oporu naczyniowego obniża ciśnienie tętnicze, a rozkurczowe ciśnienie krwi znacznie spada, a różnica ciśnień tętna się powiększa. Od 6 do 10 tygodnia ciąży objętość krwi u kobiet w ciąży wzrasta wraz z wiekiem ciążowym i zwiększa się o około 40% pod koniec ciąży, ale wzrost objętości osocza znacznie przewyższa liczbę czerwonych krwinek – osocze wzrasta o 40% do 50%, a czerwone krwinki o 10% do 15%. Dlatego w normalnej ciąży krew jest rozcieńczona, co objawia się zmniejszoną lepkością krwi, obniżonym hematokrytem i zwiększonym OB.

Czynniki krzepnięcia krwi II, III, VII, II, IX i III wzrastają w czasie ciąży i mogą osiągnąć 1,5 do 2,0 razy więcej niż normalnie w środkowej i późnej ciąży, a aktywność czynników krzepnięcia III i  spada. Znacznie wzrósł poziom fibrynopeptydu A, fibrynopeptydu B, trombinogenu, czynnika płytkowego IV i fibrynogenu, podczas gdy antytrombina III, białko C i białko S uległy zmniejszeniu. W czasie ciąży czas protrombinowy i aktywowany częściowy czas protrombinowy ulegają skróceniu, a zawartość fibrynogenu w osoczu znacznie wzrasta, mogąc wzrosnąć do 4-6 g/l w trzecim trymestrze, co stanowi wartość o około 50% wyższą niż w okresie nieciążowym. Ponadto, wzrost stężenia plazminogenu, wydłużenie czasu rozpuszczania euglobuliny oraz zmiany w układzie krzepnięcia i antykoagulacji doprowadziły organizm do stanu nadkrzepliwości, co było korzystne dla skutecznej hemostazy po odklejeniu się łożyska podczas porodu. Ponadto, inne czynniki sprzyjające nadkrzepliwości w czasie ciąży obejmują wzrost stężenia cholesterolu całkowitego, fosfolipidów i triacylogliceroli we krwi, a androgen i progesteron wydzielane przez łożysko zmniejszają działanie niektórych inhibitorów krzepnięcia krwi, łożyska, błony śluzowej macicy i zarodków. Obecność substancji tromboplastynowych itp. może sprzyjać nadkrzepliwości krwi, a zmiana ta nasila się wraz z wiekiem ciążowym. Umiarkowana hiperkoagulacja jest fizjologicznym środkiem ochronnym, który korzystnie wpływa na odkładanie się fibryny w tętnicach, ścianie macicy i kosmkach łożyska, pomaga zachować integralność łożyska i formować skrzeplinę w wyniku jej odwarstwienia, a także ułatwia szybką hemostazę w trakcie i po porodzie. Jest to ważny mechanizm zapobiegający krwotokom poporodowym. Jednocześnie z krzepnięciem rozpoczyna się wtórna aktywność fibrynolityczna, która usuwa skrzeplinę z tętnic spiralnych macicy i zatok żylnych, przyspieszając regenerację i naprawę endometrium.