මිනිස් සිරුරේ රුධිර වහනය ප්‍රධාන වශයෙන් කොටස් තුනකින් සමන්විත වේ:

1. රුධිර නාලයේම ආතතිය 2. පට්ටිකා එම්බෝලස් සාදයි 3. කැටි ගැසීමේ සාධක ආරම්භ කිරීම

අපට තුවාල වූ විට, සමට යටින් ඇති රුධිර නාල වලට හානි සිදු වන අතර, එමඟින් අපගේ පටක වලට රුධිරය කාන්දු විය හැකි අතර, සම නොවෙනස්ව පවතී නම් තැළීමක් හෝ සම කැඩී ගියහොත් ලේ ගැලීමක් ඇති විය හැක. මෙම අවස්ථාවේදී, ශරීරය රක්තපාත යාන්ත්‍රණය ආරම්භ කරනු ඇත.

පළමුව, රුධිර වාහිනී හැකිලී, රුධිර ප්‍රවාහය අඩු වේ.

දෙවනුව, පට්ටිකා එකතු වීමට පටන් ගනී. රුධිර නාලයකට හානි වූ විට, කොලජන් නිරාවරණය වේ. කොලජන් පට්ටිකා තුවාල වූ ප්‍රදේශයට ආකර්ෂණය කරන අතර, පට්ටිකා එකට ඇලී ප්ලග් එකක් සාදයි. ඒවා ඉක්මනින් අපට අධික ලෙස ලේ ගැලීම වළක්වන බාධකයක් ගොඩනඟයි.

ෆයිබ්‍රින් දිගටම සම්බන්ධ වන අතර, පට්ටිකා වඩාත් තදින් සම්බන්ධ වීමට ඉඩ සලසයි. අවසානයේදී රුධිර කැටියක් සෑදෙන අතර, ශරීරයෙන් වැඩි රුධිර ප්‍රමාණයක් පිටවීම වළක්වන අතර පිටතින් අපගේ ශරීරයට අහිතකර රෝග කාරක ඇතුළු වීම වළක්වයි. ඒ සමඟම, ශරීරයේ කැටි ගැසීමේ මාර්ගය ද සක්‍රීය වේ.

බාහිර සහ අභ්‍යන්තර නාලිකා වර්ග දෙකක් තිබේ.

බාහිර කැටි ගැසීමේ මාර්ගය: හානියට පත් පටක III සාධකය සමඟ රුධිර ස්පර්ශයට නිරාවරණය වීමෙන් ආරම්භ වේ. පටක හානි වී රුධිර නාල කැඩී ගිය විට, නිරාවරණය වූ සාධකය III ප්ලාස්මාවේ Ca2+ සහ VII සමඟ සංකීර්ණයක් සාදමින් X සාධකය සක්‍රීය කරයි. මෙම ක්‍රියාවලිය ආරම්භ කරන සාධකය III රුධිර නාල වලින් පිටත පටක වලින් පැමිණෙන බැවින්, එය බාහිර කැටි ගැසීමේ මාර්ගය ලෙස හැඳින්වේ.

අභ්‍යන්තර කැටි ගැසීමේ මාර්ගය: XII සාධකය සක්‍රිය කිරීමෙන් ආරම්භ වේ. රුධිර නාලයට හානි වී උපඉන්ටිමල් කොලජන් තන්තු නිරාවරණය වූ විට, එයට Ⅻ සිට Ⅻa දක්වා සක්‍රිය කළ හැකි අතර, පසුව Ⅺ සිට Ⅺa දක්වා සක්‍රිය කළ හැකිය. Ⅺa Ca2+ ඉදිරියේ Ⅸa සක්‍රිය කරයි, පසුව Ⅸa සක්‍රිය Ⅷa, PF3 සහ Ca2+ සමඟ සංකීර්ණයක් සාදයි, එමඟින් X තවදුරටත් සක්‍රිය වේ. ඉහත සඳහන් ක්‍රියාවලියේදී රුධිර කැටි ගැසීමට සම්බන්ධ සාධක සියල්ලම රුධිර නාලවල රුධිර ප්ලාස්මාවේ පවතින බැවින් ඒවා අභ්‍යන්තර රුධිර කැටි ගැසීමේ මාර්ගය ලෙස නම් කර ඇත.

X සාධකය X සහ V සාධකය මට්ටමින් මාර්ග දෙක ඒකාබද්ධ වීම නිසා මෙම සාධකය කැටි ගැසීමේ කඳුරැල්ලෙහි ප්‍රධාන කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි. ප්ලාස්මාවේ අක්‍රිය සාධකය II (ප්‍රෝතොම්බින්) ක්‍රියාකාරී සාධකය IIa, (ත්‍රොම්බින්) වෙත සක්‍රීය කරයි. මෙම විශාල ප්‍රමාණයේ ත්‍රොම්බින් පට්ටිකා තවදුරටත් සක්‍රීය කිරීමට සහ තන්තු සෑදීමට හේතු වේ. ත්‍රොම්බින් ක්‍රියාකාරිත්වය යටතේ, ප්ලාස්මාවේ දියවී ඇති ෆයිබ්‍රිනොජන් ෆයිබ්‍රින් මොනෝමර් බවට පරිවර්තනය වේ; ඒ සමඟම, ත්‍රොම්බින් XIII සිට XIIIa දක්වා සක්‍රීය කර ෆයිබ්‍රින් මොනෝමර් සාදයි. ෆයිබ්‍රින් සිරුරු ජලයේ දිය නොවන ෆයිබ්‍රින් පොලිමර් සෑදීමට එකිනෙකා සමඟ සම්බන්ධ වන අතර රුධිර සෛල වසා දැමීමට, රුධිර කැටි ගැසීමට සහ රුධිර කැටි ගැසීමේ ක්‍රියාවලිය සම්පූර්ණ කිරීමට ජාලයකට එකිනෙක බැඳී ඇත. මෙම ත්‍රොම්බස් අවසානයේ තුවාලය ඉහළ යන විට එය ආරක්ෂා කරන කබොලක් සාදයි. රුධිර නාලය කැඩී ගොස් නිරාවරණය වූ විට පමණක් පට්ටිකා සහ ෆයිබ්‍රින් සක්‍රීය වේ, එනම් සාමාන්‍ය සෞඛ්‍ය සම්පන්න රුධිර නාල වල ඒවා අහඹු ලෙස කැටි ගැසීම් වලට තුඩු නොදේ.

නමුත් එය ඔබේ රුධිර වාහිනී වල සමරු ඵලක තැන්පත් වීම හේතුවෙන් කැඩී ගියහොත්, එය පට්ටිකා විශාල සංඛ්‍යාවක් එක්රැස් වීමට හේතු වන බවත්, අවසානයේ රුධිර වාහිනී අවහිර කිරීම සඳහා විශාල රුධිර කැටි ගැසීමක් ඇති කරන බවත් පෙන්නුම් කරයි. කිරීටක හෘද රෝග, හෘදයාබාධ හා ආඝාතයේ ව්‍යාධි භෞතික විද්‍යාත්මක යාන්ත්‍රණය ද මෙයයි.