Definicja diagnostyki in vitro
Diagnostyka in vitro (IVD) odnosi się do metody diagnostycznej, która pozwala na uzyskanie klinicznych informacji diagnostycznych poprzez pobranie i zbadanie próbek biologicznych, takich jak krew, ślina lub tkanka, w celu diagnozowania, leczenia lub zapobiegania chorobom. Diagnostyka in vitro jest ważnym źródłem diagnozy klinicznej, które może stanowić cenne źródło informacji dla lekarzy planujących leczenie. IVD jest niezbędnym elementem systemu medycznego, który zapewnia zdrowie ludzi.

Segmentacja rynku IVD
Na podstawie klasyfikacji zasad testowania, segment rynku IVD można podzielić na mikrobiologię, chemię kliniczną, hematologię, koagulologię, immunoanalizę, diagnostykę molekularną, POCT itd. Na podstawie klasyfikacji produktu testowego, rynek IVD można podzielić na odczynniki, instrumenty i usługi.

Ewolucja IVD
Etap 1:
Wynalezienie mikroskopu dało początek niektórym tradycyjnym metodom badawczym.

Etap 2:
Rozwój nowoczesnej medycyny i odkrycie reakcji katalizowanych przez enzymy oraz reakcji antygen-przeciwciało stworzyły podwaliny dla biochemicznej i immunodiagnostyki, w związku z czym diagnostyka in vitro rozwija się i stopniowo rozszerza w tym okresie.

Etap 3:
Zastosowanie struktury podwójnej helisy DNA, technologii przeciwciał monoklonalnych i technologii markerów makromolekularnych przyczyniło się do rozwoju przemysłu diagnostyki molekularnej in vitro.

Globalny rynek IVD
Ponad 70% globalnego rynku diagnostyki in vitro przypada na Europę, Amerykę Północną i Japonię. Czterech głównych graczy międzynarodowych to Roche (Szwajcaria), Abbott (USA), Thermo (USA) i Siemens (Niemcy). Łączny udział tych czterech firm w globalnym rynku w 2017 roku wyniósł około 51%.