De definitie van in-vitrodiagnostiek
In-vitrodiagnostiek (IVD) verwijst naar een diagnostische methode waarbij klinische diagnostische informatie wordt verkregen door het verzamelen en onderzoeken van biologische monsters, zoals bloed, speeksel of weefsel, om gezondheidsproblemen te diagnosticeren, behandelen of voorkomen. In-vitrodiagnostiek is een belangrijke bron van klinische diagnostiek en kan artsen belangrijke referentie-indicatoren bieden voor hun behandelplannen. IVD is een onmisbaar onderdeel van het medische systeem om de volksgezondheid te waarborgen.

IVD-marktsegmentatie
Op basis van de classificatie van testprincipes kan het IVD-marktsegment worden onderverdeeld in microbiologie, klinische chemie, hematologie, stolling, immunologische testen, moleculaire diagnostiek, POCT, enzovoort. Op basis van de classificatie van het testproduct kan de IVD-markt worden onderverdeeld in reagentia, instrumenten en diensten.

Evolutie van de IVD
Fase 1:
De uitvinding van de microscoop gaf aanleiding tot een aantal traditionele onderzoeksmethoden.

Fase 2:
De ontwikkeling van de moderne geneeskunde en de ontdekking van enzymgekatalyseerde reacties en antigeen-antilichaamreacties legden de basis voor biochemische en immunodiagnostiek, waardoor in-vitrodiagnostiek in deze periode in opkomst is en zich geleidelijk heeft uitgebreid.

Fase 3:
De toepassing van de DNA-dubbele helixstructuur, monoklonale antilichaamtechnologie en macromoleculaire merkertechnologie heeft de ontwikkeling van de moleculaire diagnostiek en de in-vitrodiagnostiekindustrie bevorderd.

Wereldwijde IVD-markt
Meer dan 70% van de wereldwijde IVD-markt is in handen van Europa, Noord-Amerika en Japan. De vier belangrijkste internationale spelers zijn Roche (Zwitserland), Abbott (VS), Thermo (VS) en Siemens (Duitsland). Deze vier bedrijven hadden in 2017 samen een wereldwijd marktaandeel van ongeveer 51%.