OB, znany również jako OB, jest związany z lepkością osocza, a zwłaszcza z siłą agregacji między erytrocytami. Siła agregacji między czerwonymi krwinkami jest duża, OB jest szybkie i odwrotnie. Dlatego OB jest często wykorzystywany klinicznie jako wskaźnik agregacji między erytrocytami. OB jest badaniem nieswoistym i nie może być stosowany samodzielnie do diagnozowania jakiejkolwiek choroby.

Obserwację ESR stosuje się klinicznie głównie w następujących przypadkach:

1. Przyspieszone OB wskazuje na nawrót i aktywność choroby, co pozwala na obserwację zmian i efektów leczniczych gruźlicy i gorączki reumatycznej. Wraz z poprawą lub ustąpieniem choroby, OB stopniowo wraca do normy. Jest ono również wykorzystywane jako punkt odniesienia w diagnostyce.

2. Diagnostyka różnicowa niektórych chorób, takich jak zawał mięśnia sercowego i dusznica bolesna, rak żołądka i wrzód żołądka, guz nowotworowy miednicy mniejszej oraz niepowikłana torbiel jajnika. W pierwszym przypadku OB było istotnie podwyższone, podczas gdy w drugim było prawidłowe lub nieznacznie podwyższone.

3. U pacjentów ze szpiczakiem mnogim w osoczu pojawia się duża ilość nieprawidłowej globuliny, a OB ulega znacznemu przyspieszeniu. OB może być jednym z ważnych wskaźników diagnostycznych.

4. OB może być laboratoryjnym wskaźnikiem aktywności reumatoidalnego zapalenia stawów. Po wyzdrowieniu pacjenta OB może się obniżyć. Obserwacje kliniczne pokazują jednak, że u niektórych pacjentów z OB może się obniżyć (niekoniecznie do normy), a objawy, takie jak ból stawów, obrzęk i sztywność poranna, ulegają złagodzeniu. U innych pacjentów, mimo całkowitego ustąpienia objawów klinicznych, OB nadal nie spada i utrzymuje się na wysokim poziomie.