1. D-Dimer'deki artış, vücutta pıhtılaşma ve fibrinoliz sistemlerinin aktivasyonunu temsil eder ve yüksek bir dönüşüm durumunu gösterir.
D-Dimer negatif ise trombüsün dışlanması için kullanılabilir (en temel klinik değeri); pozitif bir D-Dimer tromboemboli oluşumunu kanıtlayamaz ve tromboemboli oluşup oluşmadığının kesin olarak belirlenmesi, bu iki sistemin denge durumuna dayanmalıdır.
2. D-Dimer'in yarı ömrü 7-8 saattir ve trombozdan 2 saat sonra tespit edilebilir. Bu özellik klinik uygulamayla uyumludur ve kısa yarı ömrü nedeniyle tespit edilmesi zor olmayacak, aynı zamanda uzun yarı ömrü nedeniyle de izleme önemini kaybetmeyecektir.
3. D-Dimer, ayrılmış kan örneklerinde en az 24-48 saat stabil kalabilir; bu da D-Dimer içeriğinin in vitro tespitinin vücuttaki D-Dimer seviyesini doğru bir şekilde yansıtmasını sağlar.
4. D-Dimer metodolojisi antijen antikor reaksiyonlarına dayanmaktadır, ancak spesifik metodoloji çeşitli ve tutarsızdır. Reaktiflerdeki antikorlar çeşitlidir ve tespit edilen antijen parçaları tutarsızdır. Laboratuvarda marka seçerken, bu hususları ayırt etmek gereklidir.