Koagulopatia zazwyczaj odnosi się do zaburzeń krzepnięcia, które są spowodowane różnymi czynnikami prowadzącymi do niedoboru czynników krzepnięcia lub zaburzeń krzepnięcia, skutkując serią krwawień lub krwawień. Można je podzielić na wrodzone i dziedziczne zaburzenia krzepnięcia oraz nabyte zaburzenia krzepnięcia.

1. Wrodzone dziedziczne zaburzenia krzepnięcia: spowodowane czynnikami wrodzonymi, takimi jak defekty genetyczne, zwykle chromosom X dziedziczy recesywnie, częstą jest hemofilia, objawami klinicznymi są samoistne krwawienia, krwiaki, dysfagia itp. Badania laboratoryjne mogą wykazać, że u pacjenta występuje niedobór tromboplastyny. Pod nadzorem lekarza można podawać witaminę K1, tabletki fensulfamu i inne leki w celu wspomagania krzepnięcia krwi.

2. Nabyte zaburzenia krzepnięcia: odnoszą się do zaburzeń krzepnięcia spowodowanych lekami, chorobami, truciznami itp. Do najczęstszych należą zaburzenia krzepnięcia spowodowane niedoborem witaminy K i chorobami wątroby. Konieczne jest aktywne leczenie pierwotnych przyczyn zgodnie z zaleceniami lekarza. Jeśli przyczyną są leki, należy odpowiednio zmniejszyć dawkę lub przerwać ich podawanie, a następnie, w zależności od krwawienia, uzupełnić czynniki krzepnięcia krwi, takie jak witamina K, a także zastosować transfuzję osocza. Jeśli przyczyną skrzepu są zaburzenia krzepnięcia, konieczne jest leczenie przeciwzakrzepowe, takie jak heparyna sodowa i inne leki przeciwzakrzepowe.