اختلال انعقاد خون معمولاً به بیماری اختلال انعقاد خون اشاره دارد که در اثر عوامل مختلفی ایجاد می‌شود که منجر به کمبود فاکتورهای انعقادی یا اختلال در انعقاد خون می‌شود و در نتیجه منجر به خونریزی یا خون‌ریزی‌های متوالی می‌گردد. این بیماری را می‌توان به بیماری‌های مادرزادی و ارثی اختلال انعقاد خون، اختلالات انعقادی اکتسابی و بیماری‌های اکتسابی تقسیم کرد.

۱. اختلالات انعقادی ارثی مادرزادی: به دلیل عوامل مادرزادی مانند نقص ژن، معمولاً کروموزوم X حامل وراثت مغلوب است، هموفیلی شایع است، تظاهرات بالینی آن خونریزی خود به خودی، هماتوم، دیسفاژی و غیره است. از طریق بررسی آزمایشگاهی می‌توان تشخیص داد که ترومبوپلاستین بیمار به میزان کم تولید می‌شود و تحت نظر پزشک، ویتامین K1، قرص‌های فنسولفام و سایر داروها می‌توانند برای تقویت انعقاد خون تجویز شوند.

۲. بیماری اختلال انعقاد اکتسابی: به اختلال انعقاد ناشی از داروها، بیماری‌ها یا سموم و غیره اشاره دارد. شایع‌ترین آنها اختلال انعقاد ناشی از کمبود ویتامین K و بیماری کبد است. لازم است طبق توصیه پزشک، عوامل اصلی به طور فعال درمان شوند. اگر علت آن داروها باشند، باید دارو به طور مناسب کاهش یا قطع شود و سپس فاکتورهای انعقاد خون مانند ویتامین K را می‌توان با توجه به وضعیت خونریزی مکمل کرد و همچنین می‌توان از تزریق پلاسما استفاده کرد. اگر ترومبوز ناشی از اختلال انعقاد باشد، درمان ضد انعقادی مانند هپارین سدیم و سایر داروهای ضد انعقادی مورد نیاز است.