Wat is D-dimeer?

D-dimeer is die eenvoudigste afbraakproduk van fibrien, en die verhoogde vlak daarvan kan die hiperkoaguleerbare toestand en sekondêre hiperfibrinolise in vivo weerspieël. D-dimeer kan gebruik word as 'n merker van hiperkoaguleerbaarheid en hiperfibrinolise in vivo, en die toename daarvan dui daarop dat dit verband hou met trombotiese siektes wat deur verskeie redes in vivo veroorsaak word, en dui ook op die versterking van fibrinolitiese aktiwiteit.

Onder watter omstandighede is D-dimeervlakke verhoog?

Beide veneuse trombo-embolie (VTE) en nie-veneuse trombo-emboliese afwykings kan verhoogde D-dimeervlakke veroorsaak.

VTE sluit akute pulmonale embolisme, diepveneuse trombose (DVT) en serebrale veneuse (sinus) trombose (CVST) in.

Nie-veneuse trombo-emboliese afwykings sluit in akute aorta-disseksie (AAD), gebarste aneurisme, beroerte (CVA), gedissemineerde intravaskulêre koagulasie (DIC), sepsis, akute koronêre sindroom (ACS), en chroniese obstruktiewe longsiekte (COPD), ens. Daarbenewens is D-dimeervlakke ook verhoog in toestande soos gevorderde ouderdom, onlangse chirurgie/trauma, en trombolise.

D-dimeer kan gebruik word om die prognose van pulmonale embolisme te bepaal

D-dimeer voorspel mortaliteit by pasiënte met pulmonale embolisme. By pasiënte met akute pulmonale embolisme is hoër D-dimeerwaardes geassosieer met hoër PESI-tellings (Pulmonary Embolism Severity Index Score) en verhoogde mortaliteit. Studies het getoon dat D-dimeer <1500 μg/L 'n beter negatiewe voorspellende waarde het vir 3-maande pulmonale embolisme-mortaliteit: 3-maande mortaliteit is 0% wanneer D-dimeer <1500 μg/L is. Wanneer D-dimeer groter as 1500 μg/L is, moet hoë waaksaamheid toegepas word.

Daarbenewens het sommige studies getoon dat vir pasiënte met longkanker, D-dimeer <1500 μg/L dikwels 'n verhoogde fibrinolitiese aktiwiteit is wat deur gewasse veroorsaak word; D-dimeer >1500 μg/L dui dikwels daarop dat pasiënte met longkanker diepveneuse trombose (DVT) en pulmonale embolisme het.

D-dimeer voorspel VTE-herhaling

D-dimeer is voorspellend van herhalende VTE. D-dimeer-negatiewe pasiënte het 'n 3-maande herhalingskoers van 0 gehad. Indien D-dimeer weer styg tydens opvolg, kan die risiko van VTE-herhaling aansienlik verhoog word.

D-dimeer help met die diagnose van aorta-disseksie

D-dimeer het 'n goeie negatiewe voorspellende waarde in pasiënte met akute aortadisseksie, en D-dimeer-negatiwiteit kan akute aortadisseksie uitsluit. D-dimeer is verhoog in pasiënte met akute aortadisseksie en nie beduidend verhoog in pasiënte met chroniese aortadisseksie nie.

D-dimeer fluktueer herhaaldelik of styg skielik, wat dui op 'n groter risiko van disseksieruptuur. As die pasiënt se D-dimeervlak relatief stabiel en laag is (<1000 μg/L), is die risiko van disseksieruptuur klein. Daarom kan die D-dimeervlak voorkeurbehandeling van daardie pasiënte rig.

D-dimeer en infeksie

Infeksie is een van die oorsake van VTE. Tydens tandonttrekking kan bakteremie voorkom, wat tot trombotiese gebeurtenisse kan lei. Op hierdie tydstip moet D-dimeervlakke noukeurig gemonitor word, en antikoagulasieterapie moet versterk word wanneer D-dimeervlakke verhoog is.

Daarbenewens is respiratoriese infeksies en velskade risikofaktore vir diepveneuse trombose.

D-dimeer lei antikoagulasieterapie

Die resultate van die PROLONG multisentrum, prospektiewe studie in beide die aanvanklike (18 maande opvolg) en verlengde (30 maande opvolg) fases het getoon dat D-dimeer-positiewe pasiënte, in vergelyking met nie-antikoaguleerde pasiënte, na 1 maand van onderbreking van behandeling voortgegaan het met antikoagulasie die risiko van VTE-herhaling aansienlik verminder het, maar daar was geen beduidende verskil in D-dimeer-negatiewe pasiënte nie.

In 'n oorsig gepubliseer deur Blood, het professor Kearon ook daarop gewys dat antikoagulasieterapie gelei kan word volgens 'n pasiënt se D-dimeervlak. By pasiënte met ongeprovokeerde proksimale DVT of pulmonale embolisme, kan antikoagulasieterapie gelei word deur D-dimeer-opsporing; indien D-dimeer nie gebruik word nie, kan die antikoagulasieverloop bepaal word volgens die bloedingsrisiko en die pasiënt se wense.

Daarbenewens kan D-dimeer trombolitiese terapie lei.