သွေးခဲခြင်းနှင့် သွေးမခဲခြင်းတို့သည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အရေးကြီးသော ဇီဝကမ္မဗေဒဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များဖြစ်ပြီး သွေးကြောများ၊ သွေးဥမွှားများ၊ သွေးခဲစေသောအချက်များ၊ သွေးခဲဆန့်ကျင်ပရိုတင်းများနှင့် အမြှေးပါးပြိုကွဲစေသောစနစ်များ ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့သည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း သွေးပုံမှန်စီးဆင်းမှုကို သေချာစေသည့် တိကျစွာဟန်ချက်ညီသော စနစ်များစုစည်းမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ သွေးကြောမှ ယိုစိမ့်ခြင်း (သွေးယိုစိမ့်ခြင်း) သို့မဟုတ် သွေးကြောအတွင်း သွေးခဲခြင်း (သွေးခဲခြင်း) မရှိဘဲ စဉ်ဆက်မပြတ်လည်ပတ်နေသည်။

သွေးခဲခြင်းနှင့် သွေးခဲခြင်း၏ ယန္တရားကို အဆင့်သုံးဆင့်ခွဲခြားလေ့ရှိသည်-

ကနဦး သွေးတိတ်ခြင်းသည် အဓိကအားဖြင့် သွေးကြောနံရံ၊ endothelial ဆဲလ်များနှင့် သွေးဥမွှားများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်သည်။ သွေးကြောဒဏ်ရာရပြီးနောက် သွေးဥမွှားများသည် သွေးထွက်ခြင်းကို ရပ်တန့်စေရန် လျင်မြန်စွာ စုပုံလာကြသည်။

ဒုတိယအဆင့် သွေးခဲခြင်း သို့မဟုတ် plasma hemostasis ဟုလည်း လူသိများသော သွေးခဲခြင်းစနစ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ဖိုင်ဘရင်နိုဂျင်ကို မပျော်ဝင်နိုင်သော cross-linked ဖိုင်ဘရင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးပြီး ၎င်းသည် သွေးခဲကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ဖိုင်ဘရင်ခဲကို ဖြိုခွဲပြီး ပုံမှန်သွေးစီးဆင်းမှုကို ပြန်လည်ရရှိစေသည့် ဖိုင်ဘရင်ပြိုကွဲခြင်း။

ဟန်ချက်ညီမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အဆင့်တိုင်းကို တိကျစွာ ထိန်းညှိထားသည်။ မည်သည့်ချိတ်ဆက်မှုတွင်မဆို ချို့ယွင်းချက်များသည် ဆက်စပ်ရောဂါများကို ဦးတည်စေလိမ့်မည်။

သွေးယိုစိမ့်မှုရောဂါများသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော သွေးခဲစနစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ရောဂါများအတွက် အထွေထွေအသုံးအနှုန်းဖြစ်သည်။ သွေးယိုစိမ့်မှုရောဂါများကို အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် အမျိုးအစားနှစ်မျိုးခွဲခြားနိုင်သည်- မျိုးရိုးလိုက်ခြင်းနှင့် ရရှိလာသောသွေးယိုစိမ့်ခြင်းဖြစ်ပြီး လက်တွေ့လက္ခဏာများမှာ အဓိကအားဖြင့် မတူညီသောနေရာများတွင် သွေးယိုစိမ့်ခြင်းဖြစ်သည်။ မွေးရာပါသွေးယိုစိမ့်မှုရောဂါများ၊ အဖြစ်များသော ဟေမိုဖီးလီးယား A (သွေးခဲမှုအချက် VIII ချို့တဲ့ခြင်း)၊ ဟေမိုဖီးလီးယား B (သွေးခဲမှုအချက် IX ချို့တဲ့ခြင်း) နှင့် ဖိုင်ဘရင်နိုဂျင်ချို့တဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သွေးခဲမှုပုံမမှန်မှုများ၊ ရရှိလာသောသွေးယိုစိမ့်မှုရောဂါများ၊ အဖြစ်များသော ဗီတာမင် K ပေါ်မူတည်သော သွေးခဲမှုအချက်ချို့တဲ့ခြင်း၊ အသည်းရောဂါကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော သွေးခဲမှုပုံမမှန်မှုများ စသည်တို့ ရှိပါသည်။

သွေးခဲပိတ်ရောဂါများကို အဓိကအားဖြင့် သွေးလွှတ်ကြောသွေးခဲခြင်းနှင့် သွေးပြန်ကြောသွေးခဲခြင်း (venousthromboembolism, VTE) အဖြစ်ခွဲခြားထားသည်။ သွေးလွှတ်ကြောသွေးခဲခြင်းသည် နှလုံးသွေးကြောများ၊ ဦးနှောက်သွေးကြောများ၊ mesenteric သွေးလွှတ်ကြောများနှင့် ခြေလက်သွေးလွှတ်ကြောများ စသည်တို့တွင် ပိုမိုအဖြစ်များသည်။ စတင်ခြင်းသည် ရုတ်တရက်ဖြစ်လေ့ရှိပြီး angina pectoris၊ ဝမ်းဗိုက်အောင့်ခြင်း၊ ခြေလက်များတွင် ပြင်းထန်သောနာကျင်မှု စသည်တို့ ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။ ၎င်းသည် တစ်ရှူး ischemia နှင့် သက်ဆိုင်ရာသွေးထောက်ပံ့မှုအစိတ်အပိုင်းများတွင် hypoxia ကြောင့်ဖြစ်သည်။ myocardial infarction၊ နှလုံးပျက်ကွက်ခြင်း၊ cardiogenic shock၊ arrhythmia၊ သတိလစ်ခြင်းနှင့် hemiplegia စသည်တို့ကဲ့သို့သော ပုံမှန်မဟုတ်သော ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါ၊ တစ်ရှူးဖွဲ့စည်းပုံနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များ၊ ဥပမာ- သွေးခဲပိတ်ခြင်းသည် ဦးနှောက်သွေးကြောပိတ်ခြင်း၊ ကျောက်ကပ်သွေးကြောပိတ်ခြင်း၊ splenic embolism နှင့် အခြားဆက်စပ်လက္ခဏာများနှင့် လက္ခဏာများကို ဖြစ်စေသည်။ သွေးပြန်ကြောသွေးခဲပိတ်ခြင်းသည် အောက်ပိုင်းခြေလက်များတွင် အဖြစ်အများဆုံး သွေးပြန်ကြောသွေးခဲပိတ်ခြင်းပုံစံဖြစ်သည်။ popliteal သွေးပြန်ကြော၊ femoral သွေးပြန်ကြော၊ mesenteric သွေးပြန်ကြောနှင့် portal သွေးပြန်ကြောကဲ့သို့သော နက်ရှိုင်းသောသွေးပြန်ကြောများတွင် အဖြစ်များသည်။ အလိုလိုသိနိုင်သော လက္ခဏာများမှာ ဒေသတွင်းရောင်ရမ်းခြင်းနှင့် အောက်ပိုင်းခြေလက်များ၏ မညီမညာထူထဲမှုတို့ဖြစ်သည်။ သွေးခဲပိတ်ဆို့ခြင်းဆိုသည်မှာ သွေးခဲများဖွဲ့စည်းသည့်နေရာမှ သွေးခဲများ ကွာကျခြင်းဖြစ်ပြီး သွေးစီးဆင်းမှုနှင့်အတူ ရွေ့လျားနေစဉ်အတွင်း သွေးကြောအချို့ကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သို့မဟုတ် လုံးဝပိတ်ဆို့ကာ ischemia၊ hypoxia၊ necrosis (သွေးလွှတ်ကြောသွေးခဲပိတ်ဆို့ခြင်း) နှင့် congestion၊ edema (သွေးပြန်ကြောသွေးခဲပိတ်ဆို့ခြင်း၏ ရောဂါဗေဒဆိုင်ရာဖြစ်စဉ်) တို့ကို ဖြစ်စေသည်။ အောက်ပိုင်းခြေလက်၏ deep vein thrombosis ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် ၎င်းသည် သွေးလည်ပတ်မှုနှင့်အတူ အဆုတ်သွေးလွှတ်ကြောထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး အဆုတ်သွေးခဲပိတ်ဆို့ခြင်း၏ ရောဂါလက္ခဏာများနှင့် လက္ခဏာများ ပေါ်လာနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သွေးပြန်ကြောသွေးခဲပိတ်ဆို့ခြင်းကို ကာကွယ်ခြင်းသည် အထူးအရေးကြီးပါသည်။