Analyzerên koagulasyonê bi piranî ji bo kîjan beşan têne bikar anîn?


Nivîskar: Serkeftî   

Analîzkera koagulasyona xwînê amûrek e ku ji bo ceribandina rûtîn a koagulasyona xwînê tê bikar anîn. Ew amûrek ceribandinê ya pêwîst e li nexweşxaneyê. Ew ji bo tespîtkirina meyla xwînrijandinê ya koagulasyona xwînê û trombozê tê bikar anîn. Sepandina vê amûrê di beşên cûrbecûr de çi ye?

Di nav babetên ceribandinê yên analîzkera koagulasyona xwînê de, PT, APTT, TT, û FIB çar babetên ceribandina rûtîn ji bo koagulasyona xwînê hene. Di nav wan de, PT asta faktorên koagulasyona xwînê II, V, VII, û X di plazmaya xwînê de nîşan dide, û beşa herî girîng a pergala koagulasyona eksojen e. Testa pişkinînê ya hesas û bi gelemperî tê bikar anîn; APTT asta faktorên koagulasyonê V, VIII, IX, XI, XII, fîbrînojîn, û çalakiya fîbrînolîtîk di plazmayê de nîşan dide, û testek pişkinînê ya bi gelemperî ji bo pergalên endojen tê bikar anîn; Pîvandina TT bi giranî nîşan dide ka xwîn Hebûna madeyên antîkoagulant ên anormal: FIB glîkoproteînek e ku, di bin hîdrolîzê de ji hêla trombînê ve, di dawiyê de fîbrînek neçareser çêdike da ku xwînrijandinê rawestîne.

1. Nexweşên ortopedîk bi piranî nexweşên şikestinên wan in ku ji ber sedemên cûrbecûr çêdibin, ku piraniya wan hewceyê dermankirina neştergerî ne. Piştî şikestinan, ji ber zirara masûlkeyan, beşek ji damarên xwînê diqetin, di nav damaran de û di şaneyan de derketina holê mekanîzmaya koagulasyona xwînê, kombûna trombosîtan û çêbûna fîbrînojenê çalak dike. Armanca hemostazê pêk tîne. Çalakkirina pergala fîbrînolîtîk a dereng, trombolîz û tamîrkirina tevnan. Ev pêvajo hemî bandorê li daneyên ceribandina koagulasyonê ya rûtîn berî û piştî neştergeriyê dikin, ji ber vê yekê tespîtkirina di wextê xwe de ya îndeksên koagulasyonê yên cûrbecûr ji bo pêşbînîkirin û dermankirina xwînrêjiya anormal û trombozê di nexweşên şikestinan de pir girîng e.

Xwînrijandina anormal û tromboz di emeliyatê de komplîkasyonên hevpar in. Ji bo nexweşên ku rûtîna koagulasyonê ya wan nenormal e, divê sedema anormaliyê berî emeliyatê were dîtin da ku serkeftina emeliyatê were misoger kirin.

2. DIC nexweşiya xwînberdanê ya herî berbelav e ku ji hêla jineolojî û jinan ve çêdibe, û rêjeya anormal a FIB bi girîngî zêde dibe. Zanîna guhertinên anormal ên îndeksên koagulasyona xwînê di wextê xwe de, û tesbîtkirin û pêşîgirtina li DIC di zûtirîn dem de, ji hêla klînîkî ve pir girîng e.

3. Nexweşiyên hundirîn cûrbecûr nexweşiyan hene, bi giranî nexweşiyên dil û damaran, nexweşiyên pergala helandinê, nexweşên felca îskemîk û xwînrêjî. Di muayeneyên rûtîn ên koagulasyonê de, rêjeyên anormal ên PT û FIB nisbeten bilind in, bi giranî ji ber antîkoagulasyon, trombolîz û dermankirinên din. Ji ber vê yekê, pir girîng e ku muayeneyên rûtîn ên koagulasyonê û tiştên din ên tespîtkirina trombos û hemostazê werin kirin da ku bingehek ji bo çêkirina planên dermankirinê yên maqûl peyda bikin.

4. Nexweşiyên vegirtî bi giranî hepatîta akût û kronîk in, û PT, APTT, TT, û FIB ya hepatîta akût hemî di nav rêza normal de ne. Di hepatîta kronîk, sîroz û hepatîta giran de, bi giranbûna zirara kezebê re, şiyana kezebê ya sentezkirina faktorên koagulasyonê kêm dibe, û rêjeya tespîtkirina anormal a PT, APTT, TT, û FIB bi girîngî zêde dibe. Ji ber vê yekê, tespîtkirina rûtîn a koagulasyona xwînê û çavdêriya dînamîk ji bo pêşîlêgirtina klînîkî û dermankirina xwînrijandinê û texmîna pêşbîniyê pir girîng in.

Ji ber vê yekê, muayeneya rûtîn a rast a fonksiyona koagulasyonê ji bo peydakirina bingehek ji bo teşhîs û dermankirina klînîkî alîkar e. Divê analîzkerên koagulasyona xwînê bi awayekî maqûl li beşên cûda werin bikar anîn da ku rola herî mezin bilîzin.