1. بیماران ارتوپدی عمدتاً بیمارانی هستند که به دلایل مختلف دچار شکستگی می‌شوند و اکثر آنها نیاز به درمان جراحی دارند. پس از شکستگی، به دلیل آسیب اسکلتی-عضلانی، بخشی از رگ‌های خونی پاره می‌شوند، قرار گرفتن در معرض داخل عروقی و سلولی، مکانیسم انعقاد خون، تجمع پلاکت‌ها و تشکیل فیبرینوژن را فعال می‌کند و به هدف هموستاز دست می‌یابد. فعال شدن سیستم فیبرینولیتیک دیررس، ترومبولیز و ترمیم بافت. این فرآیندها همگی بر داده‌های آزمایش انعقاد روتین قبل و بعد از جراحی تأثیر می‌گذارند، بنابراین تشخیص به موقع شاخص‌های مختلف انعقاد برای پیش‌بینی و درمان خونریزی غیرطبیعی و ترومبوز در بیماران شکستگی از اهمیت بالایی برخوردار است.

خونریزی غیرطبیعی و ترومبوز از عوارض شایع در جراحی هستند. برای بیمارانی که روند انعقاد خون غیرطبیعی دارند، علت ناهنجاری باید قبل از جراحی مشخص شود تا موفقیت جراحی تضمین شود.

۲. انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC) برجسته‌ترین بیماری خونریزی‌دهنده ناشی از زنان و زایمان است و میزان غیرطبیعی خونریزی داخل عروقی به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. شناخت به موقع تغییرات غیرطبیعی شاخص‌های انعقاد خون و تشخیص و پیشگیری از انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC) از اهمیت بالینی بالایی برخوردار است.

۳. طب داخلی طیف گسترده‌ای از بیماری‌ها، عمدتاً بیماری‌های قلبی عروقی، بیماری‌های دستگاه گوارش، بیماران سکته مغزی ایسکمیک و خونریزی دهنده را شامل می‌شود. در معاینات روتین انعقاد خون، میزان غیرطبیعی PT و FIB نسبتاً بالا است، که عمدتاً به دلیل داروهای ضد انعقاد، ترومبولیز و سایر درمان‌ها می‌باشد. بنابراین، انجام معاینات روتین انعقاد خون و سایر موارد تشخیص ترومبوز و هموستاز به منظور فراهم کردن مبنایی برای تدوین برنامه‌های درمانی معقول، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

۴. بیماری‌های عفونی عمدتاً هپاتیت حاد و مزمن هستند و PT، APTT، TT و FIB هپاتیت حاد همگی در محدوده طبیعی هستند. در هپاتیت مزمن، سیروز و هپاتیت شدید، با تشدید آسیب کبدی، توانایی کبد در سنتز فاکتورهای انعقادی کاهش می‌یابد و میزان تشخیص غیرطبیعی PT، APTT، TT و FIB به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد. بنابراین، تشخیص روتین انعقاد خون و مشاهده دینامیک برای پیشگیری و درمان بالینی خونریزی و تخمین پیش‌آگهی از اهمیت بالایی برخوردار است.