කැටි ගැසීමේ අක්‍රියතාව ඇති වූ පසු ඖෂධ ප්‍රතිකාර සහ කැටි ගැසීමේ සාධක එන්නත් කිරීම සිදු කළ හැක.

1. ඖෂධ ප්‍රතිකාර සඳහා, ඔබට විටමින් K බහුල ඖෂධ තෝරා ගත හැකි අතර, රුධිර කැටි ගැසීමේ සාධක නිෂ්පාදනය ප්‍රවර්ධනය කළ හැකි සහ කැටි ගැසීමේ අක්‍රියතාව වළක්වා ගත හැකි විටමින් ක්‍රියාකාරීව අතිරේක කළ හැකිය.

2. කැටි ගැසීමේ සාධක එන්නත් කිරීම. කැටි ගැසීමේ අක්‍රියතාවයේ රෝග ලක්ෂණ බරපතල වූ විට, ඔබට සෘජුවම කැටි ගැසීමේ සාධක එන්නත් කිරීමට තෝරා ගත හැකිය, එමඟින් ප්ලාස්මාවේ සාන්ද්‍රණය වැඩි කළ හැකිය, එවිට කැටි ගැසීම ප්‍රවර්ධනය කිරීමට ප්‍රමාණවත් පට්ටිකා තිබේ.

රුධිර වහනයකදී, රුධිර ප්‍රවාහය අඛණ්ඩව සිදුවීම වළක්වා ගත හැකිය. කැටි ගැසීමේ ආබාධ යනු කැටි ගැසීමේ සාධකවල ඌනතාවය හෝ අක්‍රියතාවය නිසා ඇතිවන ලේ ගැලීමේ ආබාධ වේ. සායනිකව, එය ප්‍රධාන වශයෙන් කාණ්ඩ දෙකකට බෙදා ඇත: පාරම්පරික සහ අත්පත් කරගත්. පාරම්පරික කැටි ගැසීමේ ආබාධ බොහෝ විට කැටි ගැසීමේ සාධකවල තනි ඌනතාවයක් නිසා ඇති වන අතර, බොහෝ විට ළදරුවන් සහ කුඩා දරුවන් තුළ කැටි ගැසීමේ රෝග ලක්ෂණ ඇති කරයි, බොහෝ විට පවුල් ඉතිහාසයක් සමඟ ඇත. අත්පත් කරගත් කැටි ගැසීමේ අක්‍රියතාව බොහෝ විට බහු කැටි ගැසීමේ සාධකවල ඌනතාවයන් නිසා ඇති වන අතර, බොහෝ විට වැඩිහිටි වියේදී සිදු වේ. හේතු: පාරම්පරික කැටි ගැසීමේ ආබාධ යනු පවුල් ඉතිහාසයක් ඇති ජානමය ආබාධ වේ. අත්පත් කරගත් කැටි ගැසීමේ ආබාධ බොහෝ විට බහු කැටි ගැසීමේ සාධක ඌනතාවයන් ඇති අතර, බොහෝ විට වැඩිහිටි වියේදී සිදු වේ. මෙම තත්ත්වය සඳහා, හිමොෆිලියා වඩාත් සුලභ වන අතර, ප්‍රධාන වශයෙන් වෛරස් ආසාදන සහ බැක්ටීරියා ආසාදන හේතුවෙන් අත්පත් කරගත් කැටි ගැසීමේ ආබාධ සඳහා හිමොෆිලියා A සහ ​​හිමොෆිලියා B ඇතුළු කැටි ගැසීමේ සාධකවල උරුම වූ ඌනතාවයකි, එය විවික්ත අභ්‍යන්තර රුධිර කැටි ගැසීමට හේතු විය හැකි අතර, වෝෆරින් සහ හෙපටින් නිසා ඇතිවන කැටි ගැසීමේ අක්‍රියතාව වැනි අසාමාන්‍ය කැටි ගැසීමේ සාධක සඳහා. මෙම තත්වයට ප්‍රතිචාර වශයෙන්, වැළැක්වීම ශක්තිමත් කිරීම, කැටි ගැසීමේ සාධක අතිරේක කිරීම, පසුව කම්පනය වළක්වා ගැනීම සහ ලේ ගැලීම වැළැක්වීම අවශ්‍ය වේ. කැටි ගැසීමේ ආබාධවල ප්‍රධාන රෝග ලක්ෂණ වන්නේ ලේ ගැලීම සහ තැලීම් ය. සායනිකව, ලේ ගැලීමට අමතරව, එය ප්‍රාථමික රෝගයේ රෝග ලක්ෂණ සහ සලකුණු සමඟ ද ඇත. මෘදු පටක, මාංශ පේශි, බර උසුලන සන්ධි ලේ ගැලීමක් ලෙස ප්‍රකාශ වේ. සුළු තුවාලයකින් පසුවද ස්වයංසිද්ධ ලේ ගැලීමක් සිදුවිය හැකිය. දේශීය ඉදිමීම, වේදනාව සහ මුදු මොළොක් බව ද ඇත. ලේ ගැලීම නැවැත්වීමෙන් පසු, සමුච්චිත රුධිරය ක්‍රමයෙන් අවශෝෂණය වී කිසිදු හෝඩුවාවක් ඉතිරි නොවේ. නැවත නැවත ලේ ගැලීම සන්ධි තද ගතියට හේතු විය හැකි අතර, අවසානයේ සන්ධියට ස්ථිර හානි, ඔස්ටියෝපොරෝසිස්, සන්ධි සංචලතාව සීමා කිරීම සහ මාංශ පේශි ක්ෂය වීමට හේතු වේ.

සාමාන්‍ය කාලවලදී, රෝගීන් තම ආහාර වේලට සහ පෝෂණයට ක්‍රියාශීලීව අතිරේකව සැපයිය යුතුය, විටමින් සහ ප්‍රෝටීන් බහුල ආහාර ගැනීම කෙරෙහි අවධානය යොමු කළ යුතු අතර, වැදගත් කම්පනයන් වළක්වා ගැනීම සඳහා ප්‍රවේශම් වීමේ සහ ප්‍රවේශම් වීමේ හොඳ පුරුද්දක් වර්ධනය කර ගත යුතුය.