Trombinetijdkit (TT)

TT staat voor de bloedstollingstijd na toevoeging van gestandaardiseerde trombine aan het plasma. In het normale stollingsproces zet de gevormde trombine fibrinogeen om in fibrine, wat wordt weergegeven door de TT. Omdat fibrine(proto)afbraakproducten (FDP) de TT kunnen verlengen, wordt de TT door sommigen gebruikt als screeningstest voor het fibrinolyse-systeem.

Klinische betekenis:

(1) TT is verlengd (meer dan 3 seconden langer dan de normale controlewaarde), heparine en heparinoïde stoffen zijn toegenomen, zoals lupus erythematosus, leverziekte, nierziekte, enz. Lage (geen) fibrinogenemie, abnormale fibrinogenemie.

(2) FDP verhoogd: zoals DIC, primaire fibrinolyse enzovoort.

Een verlengde trombinetijd (TT) wordt gezien bij een verlaagd fibrinogeengehalte in het plasma of bij structurele afwijkingen; klinisch gebruik van heparine, of verhoogde doses heparine-achtige anticoagulantia bij leveraandoeningen, nieraandoeningen en systemische lupus erythematosus; hyperfunctie van het fibrinolytische systeem. Een verkorte trombinetijd wordt gezien bij de aanwezigheid van calciumionen in het bloed, of wanneer het bloed zuur is, enzovoort.

De trombinetijd (TT) is een weerspiegeling van de hoeveelheid anticoagulantia in het lichaam; een verlenging ervan duidt dus op hyperfibrinolyse. De meting is de tijd die nodig is voor de vorming van fibrine na toevoeging van gestandaardiseerde trombine. Bij aandoeningen met een lage (geen) fibrinogeenconcentratie, diffuse intravasculaire stolling (DIC) en bij de aanwezigheid van heparinoïde stoffen (zoals bij heparinetherapie, systemische lupus erythematosus (SLE) en leveraandoeningen, enz.) is de TT verlengd. Een verkorting van de TT heeft geen klinische betekenis.

Normaal bereik:

De normale waarde ligt tussen de 16 en 18 seconden. Een overschrijding van de normale waarde met meer dan 3 seconden is abnormaal.

Opmerking:

(1) Plasma mag niet langer dan 3 uur bij kamertemperatuur bewaard worden.

(2) Dinatriumedetaat en heparine mogen niet als anticoagulantia worden gebruikt.

(3) Aan het einde van het experiment is de reageerbuismethode gebaseerd op de initiële coagulatie wanneer troebelheid verschijnt; de glazen schaalmethode is gebaseerd op het vermogen om fibrinefilamenten te provoceren.

Gerelateerde aandoeningen:

Lupus erythematosus