थ्रोम्बोसिस बनेपछि, फाइब्रिनोलाइटिक प्रणाली र रक्त प्रवाह झटका र शरीरको पुनर्जननको कार्य अन्तर्गत यसको संरचना परिवर्तन हुन्छ।

थ्रोम्बसमा ३ मुख्य प्रकारका अन्तिम परिवर्तनहरू हुन्छन्:

१. नरम पार्ने, घुलाउने, सोस्ने

थ्रोम्बस बनेपछि, यसमा रहेको फाइब्रिनले ठूलो मात्रामा प्लाज्मिन अवशोषित गर्छ, जसले गर्दा थ्रोम्बसमा रहेको फाइब्रिन घुलनशील पोलिपेप्टाइड बन्छ र घुल्छ, र थ्रोम्बस नरम हुन्छ। साथै, थ्रोम्बसमा रहेका न्युट्रोफिलहरू विघटन हुने र प्रोटियोलाइटिक इन्जाइमहरू छोड्ने भएकाले, थ्रोम्बसलाई पनि घुलनशील र नरम बनाउन सकिन्छ।

सानो थ्रोम्बस पग्लन्छ र तरल हुन्छ, र कुनै पनि ट्रेस नछोडिकन रक्तप्रवाहले पूर्ण रूपमा अवशोषित वा पखाल्न सक्छ।

थ्रोम्बसको ठूलो भाग नरम हुन्छ र रक्त प्रवाहले सजिलैसँग खस्छ र एम्बोलस बन्छ। एम्बोलिले रक्त प्रवाहसँग सम्बन्धित रक्त नलीलाई अवरुद्ध गर्छ, जसले एम्बोलिज्म निम्त्याउन सक्छ, जबकि बाँकी भाग व्यवस्थित हुन्छ।

२. यान्त्रीकरण र पुनर्कानीकरण

ठूला थ्रोम्बीहरू सजिलैसँग घुल्न र पूर्ण रूपमा अवशोषित गर्न सकिँदैन। सामान्यतया, थ्रोम्बस गठन भएको २ देखि ३ दिन भित्र, ग्रान्युलेसन तन्तु क्षतिग्रस्त भास्कुलर इन्टिमाबाट बढ्छ जहाँ थ्रोम्बस जोडिएको हुन्छ, र बिस्तारै थ्रोम्बसलाई प्रतिस्थापन गर्दछ, जसलाई थ्रोम्बस संगठन भनिन्छ।
जब थ्रोम्बस व्यवस्थित हुन्छ, थ्रोम्बस संकुचित हुन्छ वा आंशिक रूपमा विघटन हुन्छ, र थ्रोम्बस भित्र वा थ्रोम्बस र रक्तनलीको पर्खालको बीचमा प्रायः फिसर बन्छ, र सतह फैलिएको भास्कुलर एन्डोथेलियल कोशिकाहरूले ढाकिएको हुन्छ, र अन्तमा मूल रक्तनलीसँग सञ्चार गर्ने एक वा धेरै साना रक्तनलीहरू बन्छन्। रक्त प्रवाहको पुनर्नवीनीकरणलाई थ्रोम्बसको पुनर्नवीनीकरण भनिन्छ।

३. क्याल्सिफिकेशन

पूर्ण रूपमा विघटन वा व्यवस्थित हुन नसक्ने थोरै संख्यामा थ्रोम्बीहरू क्याल्सियम लवणहरूद्वारा अवक्षेपित र क्याल्सिफाइड हुन सक्छन्, जसले रक्तनलीहरूमा अवस्थित कडा ढुङ्गाहरू बनाउँछ, जसलाई फ्लेबोलिथ वा धमनीलिथ भनिन्छ।