Pıhtılaşma bozukluğu meydana geldikten sonra ilaç tedavisi ve pıhtılaşma faktörlerinin infüzyonu uygulanabilir.

1. İlaç tedavisi için, K vitamini açısından zengin ilaçlar seçebilir ve aktif olarak vitamin takviyesi alabilirsiniz; bu, kan pıhtılaşma faktörlerinin üretimini destekleyerek pıhtılaşma bozukluğunu önleyebilir.

2. Pıhtılaşma faktörlerinin infüzyonu. Pıhtılaşma bozukluğunun belirtileri ciddi olduğunda, plazmadaki konsantrasyonu artırarak pıhtılaşmayı destekleyecek yeterli trombosit oluşmasını sağlayacak şekilde doğrudan pıhtılaşma faktörleri infüzyonu yapmayı tercih edebilirsiniz.

Kanama durumunda, kan akışının devam etmesini de engelleyebilir. Pıhtılaşma bozuklukları, pıhtılaşma faktörlerinin eksikliği veya işlev bozukluğundan kaynaklanan kanama bozukluklarını ifade eder. Klinik olarak, esas olarak iki kategoriye ayrılır: kalıtsal ve edinilmiş. Kalıtsal pıhtılaşma bozuklukları çoğunlukla tek bir pıhtılaşma faktörü eksikliğinden kaynaklanır ve genellikle bebeklerde ve küçük çocuklarda pıhtılaşma semptomlarına yol açar, sıklıkla aile öyküsü eşlik eder. Edinilmiş pıhtılaşma bozukluğu genellikle birden fazla pıhtılaşma faktörünün eksikliğinden kaynaklanır ve çoğunlukla yetişkinlikte ortaya çıkar. Nedenleri: Kalıtsal pıhtılaşma bozuklukları, aile öyküsü olan genetik bozukluklardır. Edinilmiş pıhtılaşma bozuklukları genellikle birden fazla pıhtılaşma faktörü eksikliğine sahiptir ve çoğunlukla yetişkinlikte ortaya çıkar. Bu durum için, hemofili daha yaygındır ve pıhtılaşma faktörlerinin kalıtsal bir eksikliğidir; hemofili A ve hemofili B'yi içerir. Edinilmiş pıhtılaşma bozuklukları ise esas olarak viral ve bakteriyel enfeksiyonlardan kaynaklanır ve damar içi pıhtılaşmaya yol açabilir. Warfarin ve heparin gibi ilaçların neden olduğu pıhtılaşma bozukluğu da bu bozukluklar arasındadır. Bu duruma yanıt olarak, önleyici tedbirleri güçlendirmek, pıhtılaşma faktörlerini takviye etmek ve ardından travmadan ve kanamadan kaçınmak gerekir. Pıhtılaşma bozukluklarının ana belirtileri kanama ve morarmadır. Klinik olarak, kanamaya ek olarak, birincil hastalığın belirti ve semptomları da eşlik eder. Yumuşak doku, kas ve ağırlık taşıyan eklemlerde kanama şeklinde kendini gösterir. Küçük bir yaralanmadan sonra kendiliğinden kanama da meydana gelebilir. Ayrıca lokal şişlik, ağrı ve hassasiyet de vardır. Kanama durduktan sonra, biriken kan iz bırakmadan yavaş yavaş emilir. Tekrarlayan kanamalar eklem sertliğine, sonunda eklemde kalıcı hasara, osteoporoza, eklem hareketliliğinde kısıtlamaya ve kas atrofisine yol açabilir.

Normal zamanlarda hastalar, beslenmelerini aktif olarak desteklemeli, vitamin ve protein açısından zengin besinlerin tüketimine dikkat etmeli ve önemli travmalardan kaçınmak için dikkatli ve temkinli olma alışkanlığını geliştirmelidir.