1.Diagnostyka rozwiązywania problemów z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową:
Wykrywanie dimerów D w połączeniu z narzędziami oceny ryzyka klinicznego można skutecznie wykorzystać do diagnostyki wykluczającej zakrzepicę żył głębokich (ZŻG) i zatorowość płucną (ZP). W przypadku wykluczania zakrzepu obowiązują określone wymagania dotyczące odczynników, metodologii itp. stosowanych do oznaczania dimerów D. Zgodnie ze standardem branżowym dotyczącym dimerów D, w połączeniu z prawdopodobieństwem a priori, ujemna skuteczność predykcji musi wynosić ≥ 97%, a czułość ≥ 95%.
2. Diagnostyka pomocnicza rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC):
Typowym objawem DIC jest hiperfibrynoliza, a jej wykrycie odgrywa ważną rolę w systemie punktacji DIC. Klinicznie wykazano, że stężenie dimeru D u pacjentów z DIC znacząco wzrasta (ponad 10-krotnie). W krajowych i międzynarodowych wytycznych diagnostycznych dotyczących DIC, zarówno w kontekście konsensusu, jak i badań konsensusowych, dimer D jest uważany za jeden z laboratoryjnych wskaźników DIC i zaleca się jednoczesne przeprowadzenie badania FDP w celu skutecznej poprawy skuteczności diagnostycznej DIC. Rozpoznanie DIC nie może opierać się wyłącznie na pojedynczym wskaźniku laboratoryjnym i pojedynczym wyniku badania. Aby móc wnioskować, diagnoza musi być kompleksowo analizowana i dynamicznie monitorowana w powiązaniu z objawami klinicznymi pacjenta i innymi wskaźnikami laboratoryjnymi.