1. Diagnose en probleemoplossing bij VTE:
D-dimeerdetectie in combinatie met klinische risicobeoordelingsinstrumenten kan efficiënt worden gebruikt voor de uitsluitingsdiagnose van diepe veneuze trombose (DVT) en longembolie (PE). Bij gebruik voor trombose-uitsluiting gelden bepaalde eisen voor D-dimeerreagentia, methodologie, enz. Volgens de industriestandaard voor D-dimeer, in combinatie met een a priori kans, moet de negatieve voorspellingsratio ≥ 97% zijn en de sensitiviteit ≥ 95%.
2. Aanvullende diagnose van gedissemineerde intravasculaire stolling (DIC):
De typische manifestatie van DIC is hyperfibrinolyse, en de detectie van hyperfibrinolyse speelt een belangrijke rol in het DIC-scoresysteem. Klinisch onderzoek heeft aangetoond dat de D-dimeerwaarde bij DIC-patiënten significant stijgt (meer dan tien keer). In diagnostische richtlijnen en consensusdocumenten voor DIC, zowel nationaal als internationaal, wordt D-dimeer beschouwd als een van de laboratoriumindicatoren voor de diagnose van DIC. Het wordt aanbevolen om in combinatie met DIC een FDP-test uit te voeren om de diagnostische efficiëntie van DIC te verbeteren. De diagnose van DIC kan niet uitsluitend gebaseerd zijn op één enkele laboratoriumindicator en één enkel onderzoeksresultaat. Een uitgebreide analyse en dynamische monitoring, in combinatie met de klinische manifestaties van de patiënt en andere laboratoriumindicatoren, is noodzakelijk om tot een oordeel te komen.