၁။ သွေးဥမွှားနည်းခြင်း

သွေးဥမွှားနည်းခြင်းသည် ကလေးများတွင် ဖြစ်လေ့ရှိသော သွေးရောဂါတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရောဂါရှိသော လူနာများတွင် ရိုးတွင်းခြင်ဆီထုတ်လုပ်မှုပမာဏ လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် သွေးကျဲခြင်းပြဿနာများ ဖြစ်နိုင်ခြေများပြီး ရောဂါကို ထိန်းချုပ်ရန် ရေရှည်ဆေးဝါးများ လိုအပ်ပါသည်။

သွေးဥမွှားနည်းခြင်း၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သွေးဥမွှားများ ပျက်စီးသွားပြီး သွေးဥမွှားလုပ်ဆောင်ချက်တွင် ချို့ယွင်းချက်များ ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ထို့ကြောင့် လူနာ၏ သွေးခဲခြင်းလုပ်ဆောင်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စေရန်အတွက် သွေးဥမွှားများကို ဖြည့်စွက်ပေးရန် လိုအပ်ပါသည်။

၂။ အသည်းအားနည်းခြင်း

လက်တွေ့ဆေးခန်းတွင် အသည်းချို့ယွင်းခြင်းသည်လည်း သွေးခဲခြင်းလုပ်ဆောင်ချက်ကို ထိခိုက်စေသော အရေးကြီးသောအကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ သွေးခဲခြင်းအချက်များနှင့် အဟန့်အတားဖြစ်စေသောပရိုတင်းများကို အသည်းတွင် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားသောကြောင့် အသည်းလုပ်ဆောင်ချက်ပျက်စီးသွားသောအခါ သွေးခဲခြင်းအချက်များနှင့် အဟန့်အတားဖြစ်စေသောပရိုတင်းများ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းမှုကိုလည်း အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး လူနာများ၏ သွေးခဲခြင်းလုပ်ဆောင်ချက်ကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် အသည်းရောင်ရောဂါနှင့် အသည်းခြောက်ခြင်းကဲ့သို့သော ရောဂါများသည် ခန္ဓာကိုယ်တွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သွေးယိုစိမ့်မှုဆိုင်ရာ နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများကို ဖြစ်စေပြီး ၎င်းတို့သည် အသည်းလုပ်ဆောင်ချက် ပျက်စီးသွားသောအခါ သွေးခဲခြင်းလုပ်ဆောင်ချက်၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။

၃။ မေ့ဆေးပေးခြင်း

မေ့ဆေးပေးခြင်းသည် သွေးခဲခြင်းပြဿနာများကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ခွဲစိတ်မှုအတွင်း ခွဲစိတ်မှုပြီးစီးစေရန် မေ့ဆေးကို များသောအားဖြင့် အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။

သို့သော် မေ့ဆေးများအသုံးပြုခြင်းသည် သွေးဥမွှားအမှုန်များထုတ်လွှတ်ခြင်းနှင့် စုပုံခြင်းကို ဟန့်တားခြင်းကဲ့သို့သော သွေးဥမွှားလုပ်ဆောင်ချက်ကိုလည်း ဆိုးကျိုးသက်ရောက်စေနိုင်သည်။

ဤကိစ္စတွင် လူနာ၏ သွေးခဲခြင်းလုပ်ဆောင်ချက်လည်း ချို့ယွင်းသွားသောကြောင့် ခွဲစိတ်မှုပြီးနောက် သွေးခဲခြင်းလုပ်ဆောင်မှု ချို့ယွင်းမှုဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်လွယ်ကူပါသည်။

၄။ သွေးကျဲစေခြင်း

သွေးပျော်စေခြင်းဆိုသည်မှာ သွေးထဲရှိ အရာတစ်ခု၏ ပါဝင်မှု လျော့ကျသွားသည့် အချိန်တိုအတွင်း အရည်အမြောက်အမြားကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ထိုးသွင်းခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ သွေးကို ရောစပ်လိုက်သောအခါ သွေးခဲစနစ်ကို လှုပ်ရှားစေပြီး သွေးခဲခြင်းပြဿနာများကို အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

သွေးခဲစေသည့်အချက်ကို ပမာဏများစွာ စားသုံးမိသောအခါ ပုံမှန်သွေးခဲခြင်းလုပ်ဆောင်ချက်ကို ထိခိုက်လိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သွေးကို အစားအစာဖြင့် ရောစပ်ပြီးနောက် သွေးခဲခြင်းပျက်ကွက်ခြင်းကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်သည်။

၅။ သွေးမတိတ်ရောဂါ

ဟီမိုဖီးလီးယားသည် အဖြစ်များသော သွေးရောဂါတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး အဓိကလက္ခဏာမှာ သွေးခဲခြင်း ချို့ယွင်းခြင်းဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရောဂါသည် သွေးခဲစေသည့်ပစ္စည်းများတွင် မျိုးရိုးလိုက်သော ချို့ယွင်းမှုများကြောင့် အဓိကဖြစ်ပွားလေ့ရှိသောကြောင့် လုံးဝပျောက်ကင်းအောင် ကုသ၍မရပါ။

လူနာတွင် ဟီမိုဖီးလီးယားရောဂါရှိသည့်အခါ သရွမ်ဘင်၏ မူလလုပ်ဆောင်ချက် ချို့ယွင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ကြွက်သားသွေးယိုစိမ့်ခြင်း၊ အဆစ်သွေးယိုစိမ့်ခြင်း၊ ကိုယ်တွင်းသွေးယိုစိမ့်ခြင်း စသည်တို့ကဲ့သို့သော ပြင်းထန်သော သွေးထွက်ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။

၆။ ဗီတာမင်ချို့တဲ့ခြင်း

ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဗီတာမင်ဓာတ်ပမာဏ နည်းပါးသောအခါ သွေးခဲခြင်းပြဿနာများကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်သည်။ သွေးခဲစေသောအချက်အမျိုးမျိုးကို ဗီတာမင် K နှင့်အတူ ပေါင်းစပ်ရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဤသွေးခဲစေသောအချက်များသည် ဗီတာမင်များအပေါ် အလွန်မှီခိုမှုများပြားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဗီတာမင်များ ချို့တဲ့ပါက သွေးခဲခြင်းဆိုင်ရာ အချက်များနှင့်ပတ်သက်၍ ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပုံမှန် သွေးခဲခြင်းလုပ်ဆောင်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။
အကျဉ်းချုပ်ရလျှင် သွေးခဲခြင်းချို့ယွင်းခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများစွာရှိသောကြောင့် လူနာများသည် တိကျသောအကြောင်းရင်းကို မသိဘဲ မျက်စိစုံမှိတ်ကုသမှုခံယူပါက ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေများ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာမည်မဟုတ်ရုံသာမက ပိုမိုပြင်းထန်သောရောဂါများဆီသို့ပင် ဦးတည်သွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် လူနာများသည် တိကျသောအကြောင်းရင်းများကို ဖော်ထုတ်ပြီးနောက် ပစ်မှတ်ထားကုသမှုကို စတင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် သွေးခဲမှုချို့ယွင်းမှုတစ်ခုရှိလာပါက ပုံမှန်ဆေးဘက်ဆိုင်ရာဌာနသို့ သွားရောက်၍ စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်သင့်ပြီး ဆရာဝန်၏ အကြံပြုချက်အတိုင်း သက်ဆိုင်ရာကုသမှုကို ပြုလုပ်သင့်ပါသည်။