Sub condicionibus normalibus, fluxus sanguinis in arteriis et venis constans est. Cum sanguis in vase sanguineo coagulatur, thrombus appellatur. Ergo, coaguli sanguinis et in arteriis et in venis oriri possunt.

Thrombosis arterialis ad infarctum myocardii, ictum, et cetera ducere potest.

 

Thrombosis venosa ad thrombosis venosae extremitatum inferiorum, embolismum pulmonalem, et cetera ducere potest.

 

Medicamenta antithrombotica, inter quae medicamenta antithrombotica et anticoagulantia, sanguinis coagulationem impedire possunt.

 

Fluxus sanguinis in arteria celer est, aggregatio thrombocytorum thrombus formare potest. Fundamentum praeventionis et curationis thrombosis arterialis est medicamentum antithrombocytarium, et anticoagulatio etiam in phase acuta adhibetur.

 

Prohibitio et curatio thrombosis venosae praecipue in anticoagulatione nituntur.

 

Inter medicamenta antithrombotica vulgo adhibita in aegris cardiovascularibus numerantur acidum acetylsalicylicum, clopidogrelum, ticagrelorum, et cetera. Munus eorum principale est aggregationem thrombocitarum impedire, ita thrombosis prohibendo.

 

Aegroti morbo coronario cordis affecti aspirinum diu sumere debent, et aegroti cum stent vel infarctione myocardii plerumque aspirinum et clopidogrelum vel ticagrelorum simul per annum unum sumere debent.

 

Medicamenta anticoagulantia vulgo adhibita aegris cardiovascularibus, ut warfarinum, dabigatranum, rivaroxabanum, et cetera, imprimis ad thrombosis venarum extremitatum inferiorum, embolismum pulmonalem, et praeventionem ictus cerebralis in aegris cum fibrillatione atriali adhibentur.

 

Scilicet, modi supra memorati tantummodo modi sunt ad coagulationem sanguinis medicamentis prohibendam.

 

Re vera, res gravissima ad thrombosis prohibendam est modus vivendi salubris et curatio morborum subiacentium, ut puta moderatio variorum factorum periculi ad progressionem placarum atheroscleroticarum prohibendam.