ნორმალურ პირობებში, არტერიებსა და ვენებში სისხლის მიმოქცევა მუდმივია. როდესაც სისხლი სისხლძარღვში შედედება, ამას თრომბი ეწოდება. ამიტომ, სისხლის შედედება შეიძლება წარმოიქმნას როგორც არტერიებში, ასევე ვენებში.

არტერიული თრომბოზი შეიძლება გამოიწვიოს მიოკარდიუმის ინფარქტი, ინსულტი და ა.შ.

 

ვენურმა თრომბოზმა შეიძლება გამოიწვიოს ქვედა კიდურების ვენების თრომბოზი, ფილტვის ემბოლია და ა.შ.

 

ანტითრომბოზული პრეპარატები, მათ შორის ანტიაგრეგანტული და ანტიკოაგულანტული პრეპარატები, ხელს უშლიან სისხლის კოლტების წარმოქმნას.

 

არტერიაში სისხლის მიმოქცევა სწრაფია, თრომბოციტების აგრეგაციამ შეიძლება გამოიწვიოს თრომბი. არტერიული თრომბოზის პრევენციისა და მკურნალობის ქვაკუთხედია ანტიაგრეგანტული თერაპია, ხოლო მწვავე ფაზაში გამოიყენება ანტიკოაგულაციური თერაპიაც.

 

ვენური თრომბოზის პრევენცია და მკურნალობა ძირითადად ანტიკოაგულაციურ თერაპიას ეფუძნება.

 

გულ-სისხლძარღვთა პაციენტებისთვის ხშირად გამოყენებული ანტიაგრეგანტული პრეპარატებია ასპირინი, კლოპიდოგრელი, ტიკაგრელორი და სხვა. მათი მთავარი როლი თრომბოციტების აგრეგაციის პრევენციაა, რითაც თრომბოზის პრევენცია ხდება.

 

გულის კორონარული დაავადების მქონე პაციენტებს ასპირინის ხანგრძლივი მიღება სჭირდებათ, ხოლო სტენტის ან მიოკარდიუმის ინფარქტის მქონე პაციენტებს, როგორც წესი, ასპირინის და კლოპიდოგრელის ან ტიკაგრელორის ერთდროულად მიღება 1 წლის განმავლობაში სჭირდებათ.

 

გულ-სისხლძარღვთა პაციენტებისთვის ხშირად გამოყენებული ანტიკოაგულანტული პრეპარატები, როგორიცაა ვარფარინი, დაბიგატრანი, რივაროქსაბანი და სხვა, ძირითადად გამოიყენება ქვედა კიდურების ვენური თრომბოზის, ფილტვის ემბოლიის და ინსულტის პროფილაქტიკისთვის წინაგულების ფიბრილაციის მქონე პაციენტებში.

 

რა თქმა უნდა, ზემოთ ხსენებული მეთოდები მხოლოდ მედიკამენტებით სისხლის კოლტების პრევენციის მეთოდებია.

 

სინამდვილეში, თრომბოზის პრევენციისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი ჯანსაღი ცხოვრების წესი და ძირითადი დაავადებების მკურნალობაა, როგორიცაა სხვადასხვა რისკ-ფაქტორების კონტროლი ათეროსკლეროზული ფოლაქების პროგრესირების თავიდან ასაცილებლად.