1. Greining á bilanagreiningu á bláæðasegarek:
Greining á D-dímer ásamt klínískum áhættumatstækjum getur verið skilvirk til að greina djúpbláæðasegarek og lungnasegarek með útilokun. Þegar það er notað til að útiloka segamyndun eru ákveðnar kröfur um hvarfefni, aðferðafræði o.s.frv. Samkvæmt iðnaðarstaðli D-dímers, ásamt fyrri líkindum, þarf neikvæð spátíðni að vera ≥ 97% og næmið þarf að vera ≥ 95%.
2. Viðbótargreining á dreifðri blóðstorknun (DIC):
Dæmigerð birtingarmynd DIC er ofurfíbrínlýsa og greining á ofurfíbrínlýsu gegnir mikilvægu hlutverki í DIC-stigagjöfarkerfinu. Klínískt hefur verið sýnt fram á að D-tvímer hjá sjúklingum með DIC eykst verulega (meira en 10 sinnum). Í greiningarleiðbeiningum eða samstöðu um DIC, bæði innanlands og á alþjóðavettvangi, er D-tvímer talið einn af rannsóknarstofuvísbendingunum til að greina DIC og mælt er með að framkvæma FDP samhliða til að bæta greiningarhagkvæmni DIC á áhrifaríkan hátt. Greining DIC getur ekki byggt eingöngu á einum rannsóknarstofuvísi og einni rannsóknarniðurstöðu til að draga ályktanir. Hana þarf að greina ítarlega og fylgjast vel með í tengslum við klínísk einkenni sjúklingsins og aðra rannsóknarstofuvísa til að geta metið málið.