Sub normalaj kondiĉoj, la sangofluo en arterioj kaj vejnoj estas konstanta. Kiam sangokoaguliĝas en sangvaskulo, ĝi nomiĝas trombo. Tial, sangokoagulaĵoj povas okazi kaj en arterioj kaj en vejnoj.

Arteria trombozo povas konduki al miokardia infarkto, apopleksio, ktp.

 

Vejna trombozo povas konduki al vejna trombozo de malsupraj membroj, pulma embolio, ktp.

 

Kontraŭtrombozaj medikamentoj povas malhelpi sangokoagulaĵojn, inkluzive de kontraŭtrombocitaj kaj antikoagulaj medikamentoj.

 

La sangofluo en la arterio estas rapida, trombocita agregacio povas formi trombon. La bazŝtono de preventado kaj traktado de arteria trombozo estas kontraŭtrombocita agado, kaj antikoagulado ankaŭ estas uzata en la akuta fazo.

 

La preventado kaj traktado de vejna trombozo ĉefe dependas de antikoagulado.

 

Ofte uzataj kontraŭtrombocitaj medikamentoj por kardiovaskulaj pacientoj inkluzivas aspirinon, klopidogrelon, tikagreloron, ktp. Ilia ĉefa rolo estas malhelpi trombocitan agregacion, tiel malhelpante trombozon.

 

Pacientoj kun koronaria kormalsano bezonas preni aspirinon dum longa tempo, kaj pacientoj kun stentoj aŭ miokardia infarkto kutime bezonas preni aspirinon kaj klopidogrelon aŭ tikagreloron samtempe dum 1 jaro.

 

La ofte uzataj antikoagulaj drogoj por kardiovaskulaj pacientoj, kiel varfarino, dabigatrano, rivaroksabano, ktp., estas ĉefe uzataj por vejna trombozo de malsupraj membroj, pulma embolio, kaj preventado de apopleksio ĉe pacientoj kun atria fibrilado.

 

Kompreneble, la supre menciitaj metodoj estas nur metodoj por preventi sangokoagulaĵojn per medikamentoj.

 

Fakte, la plej grava afero por preventi trombozon estas sana vivstilo kaj la traktado de subestaj malsanoj, kiel ekzemple la kontrolado de diversaj riskfaktoroj por preventi la progreson de aterosklerozaj plakoj.