Czas trombinowy (TT) i czas protrombinowy (PT) są powszechnie stosowanymi wskaźnikami wykrywania funkcji krzepnięcia. Różnica między nimi polega na wykrywaniu różnych czynników krzepnięcia.

Czas trombinowy (TT) to wskaźnik czasu potrzebnego do wykrycia konwersji protrombiny osoczowej w trombinę. Jest on wykorzystywany głównie do oceny aktywności fibrynogenu oraz czynników krzepnięcia I, II, V, VIII, X i XIII w osoczu. Podczas procesu detekcji dodawana jest pewna ilość protrombiny tkankowej i jonów wapnia w celu przekształcenia protrombiny w osoczu w trombinę, a następnie mierzony jest czas konwersji, który jest wartością TT.

Czas protrombinowy (PT) to wskaźnik służący do wykrywania aktywności czynników krzepnięcia krwi poza układem krzepnięcia. Podczas procesu detekcji do krwi dodaje się pewną ilość czynnika krzepnięcia (takiego jak czynniki krzepnięcia II, V, VII, X i fibrynogen) w celu aktywacji układu krzepnięcia, a następnie mierzy się czas tworzenia skrzepu, czyli wartość PT. Wartość PT odzwierciedla stan aktywności czynników krzepnięcia poza układem krzepnięcia.

Należy zauważyć, że zarówno wartości TT, jak i PT są powszechnie stosowanymi wskaźnikami do pomiaru funkcji krzepnięcia, ale nie mogą się one wzajemnie zastąpić, a odpowiednie wskaźniki detekcji należy dobierać w zależności od konkretnego przypadku. Jednocześnie należy pamiętać, że różnice w metodach detekcji i odczynnikach mogą wpływać na dokładność wyników, dlatego należy zwrócić uwagę na standaryzację procedur w praktyce klinicznej.