W przypadku zaburzeń krzepnięcia należy w pierwszej kolejności wykonać badania krwi i badania czynności krzepnięcia, a w razie konieczności badanie szpiku kostnego w celu wyjaśnienia przyczyny zaburzeń krzepnięcia. Następnie należy wdrożyć ukierunkowane leczenie.

1. Małopłytkowość
Samoistna małopłytkowość to choroba autoimmunologiczna, która wymaga stosowania glikokortykosteroidów, gamma-globulin w leczeniu immunosupresyjnym oraz androgenów w celu pobudzenia hematopoezy. Małopłytkowość spowodowana hipersplenizmem wymaga splenektomii. W przypadku ciężkiej małopłytkowości konieczne jest ograniczenie aktywności fizycznej, a transfuzje płytek krwi zmniejszają ryzyko wystąpienia poważnych krwawień.

2. Niedobór czynnika krzepnięcia
Hemofilia to dziedziczna choroba krwotoczna. Organizm nie jest w stanie syntetyzować czynników krzepnięcia 8 i 9, co sprzyja występowaniu krwawień. Nadal jednak nie ma na nią lekarstwa, a jedynie suplementacja czynników krzepnięcia jest możliwa w ramach terapii zastępczej. Różne rodzaje zapalenia wątroby, marskość wątroby, rak wątroby i inne funkcje wątroby są uszkodzone i nie mogą syntetyzować wystarczającej ilości czynników krzepnięcia, dlatego konieczne jest leczenie chroniące wątrobę. Niedobór witaminy K może również powodować krwawienia, dlatego konieczna jest suplementacja witaminy K z zewnątrz, aby zmniejszyć ryzyko krwawienia.

3. Zwiększona przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych
Wzrost przepuszczalności ścian naczyń krwionośnych, spowodowany różnymi przyczynami, wpływa również na funkcję krzepnięcia. Konieczne jest przyjmowanie leków, takich jak witamina C, w celu poprawy przepuszczalności naczyń krwionośnych.