De trombinetijd (TT) en de protrombinetijd (PT) zijn veelgebruikte indicatoren voor de stollingsfunctie. Het verschil tussen de twee zit hem in de detectie van verschillende stollingsfactoren.

De trombinetijd (TT) is een indicator voor de tijd die nodig is om de omzetting van protrombine in plasma in trombine te detecteren. Het wordt voornamelijk gebruikt om de activiteitsstatus van fibrinogeen en stollingsfactoren I, II, V, VIII, X en XIII in plasma te beoordelen. Tijdens het detectieproces wordt een bepaalde hoeveelheid protrombine uit weefsel en calciumionen toegevoegd om de protrombine in het plasma om te zetten in trombine. De omzettingstijd wordt gemeten, wat de TT-waarde is.

De protrombinetijd (PT) is een indicator voor de activiteit van bloedstollingsfactoren buiten het bloedstollingssysteem. Tijdens dit proces wordt een bepaalde hoeveelheid stollingsfactoren (zoals stollingsfactoren II, V, VII, X en fibrinogeen) toegevoegd om het stollingssysteem te activeren. Vervolgens wordt de tijd gemeten die nodig is voor de stolselvorming, wat de PT-waarde oplevert. De PT-waarde weerspiegelt de status van de stollingsfactoractiviteit buiten het stollingssysteem.

Het is belangrijk op te merken dat zowel de TT- als de PT-waarde gangbare indicatoren zijn voor het meten van de stollingsfunctie, maar dat ze elkaar niet kunnen vervangen. De juiste detectie-indicator moet worden gekozen op basis van de specifieke situatie. Tegelijkertijd moet er rekening mee worden gehouden dat verschillen in detectiemethoden en reagentia de nauwkeurigheid van de resultaten kunnen beïnvloeden. Daarom is het van belang om in de klinische praktijk te streven naar gestandaardiseerde procedures.