थ्रोम्बिनले रगत जम्ने प्रक्रियालाई बढावा दिन सक्छ, रक्तस्राव रोक्न भूमिका खेल्न सक्छ, र घाउ निको पार्ने र तन्तु मर्मतलाई पनि बढावा दिन सक्छ।

थ्रोम्बिन रगत जम्ने प्रक्रियामा एक महत्त्वपूर्ण इन्जाइम पदार्थ हो, र यो एक प्रमुख इन्जाइम हो जुन मूल रूपमा फाइब्रिनमा फाइब्रिनमा रूपान्तरण गरिएको थियो। जब रक्तनलीहरू क्षतिग्रस्त हुन्छन्, प्लेटलेटहरू र भास्कुलर एन्डोथेलियल कोशिकाहरूको कार्य अन्तर्गत ग्लाइक्रेस उत्पन्न हुन्छ, जसले प्लेटलेट एग्लोमेरेसन र थ्रोम्बोसिसलाई बढावा दिन्छ, जसले गर्दा हेमोस्टेसिस रोकिन्छ। थप रूपमा, कोअर्डिनेजले घाउ निको पार्ने र तन्तु मर्मतलाई पनि बढावा दिन सक्छ, जुन तन्तु मर्मतमा एक अपरिहार्य इन्जाइम पदार्थ हो।

थ्रोम्बिनको अत्यधिक सक्रियताले थ्रोम्बोसिस र मुटु रोग जस्ता समस्याहरू पनि निम्त्याउन सक्छ भन्ने कुरामा ध्यान दिनुपर्छ। त्यसैले, प्रतिकूल प्रतिक्रिया र साइड इफेक्टबाट बच्न समन्वय-सम्बन्धित औषधिहरू प्रयोग गर्दा डाक्टरको सल्लाह र औषधिको मात्रा कडाईका साथ पालना गर्नु आवश्यक छ।

फाइब्रिनोजेनको कार्य मूल रूपमा रगत जम्मा हुने क्रममा प्लेटलेट समूहीकरणलाई बढावा दिने प्रभाव थियो। फाइब्रिनोजेन मूल रूपमा जम्मा हुने प्रक्रियामा एक महत्त्वपूर्ण प्रोटीन थियो। यसको मुख्य कार्य जम्मा हुने र रक्तस्राव, र प्लेटलेटहरूको उत्पादनमा सहभागिता हो। फाइब्रिनोजेनको सामान्य मान २-४ ग्राम/लिटर हो। फाइब्रिनको मूल स्तरको उचाइ थ्रोम्बोटिक रोगहरूको घटनासँग नजिकको सम्बन्ध छ। फाइब्रिनको वृद्धिमा वृद्धि शारीरिक कारकहरू, जस्तै ढिलो गर्भावस्था र उमेर, वा उच्च रक्तचाप, मधुमेह, कोरोनरी एथेरोस्क्लेरोटिक हृदय रोग जस्ता रोगजनक कारकहरूको कारणले हुन सक्छ।

फाइब्रिनको स्तर कम हुन्छ, जुन कलेजोको रोगहरू जस्तै सिरोसिस र तीव्र हेपाटाइटिसको कारणले हुन सक्छ। बिरामीहरूले समयमै जाँचको लागि अस्पताल जानुपर्छ र डाक्टरको निर्देशनमा उपचार गर्नुपर्छ।