Trombosis secara amnya perlu dikesan melalui pemeriksaan fizikal, pemeriksaan makmal dan pemeriksaan pengimejan.

1. Pemeriksaan fizikal: Jika kehadiran trombosis vena disyaki, ia biasanya akan menjejaskan pengembalian darah dalam vena, mengakibatkan sakit anggota badan dan bengkak. Dalam kes yang teruk, ia juga akan disertai dengan kulit pucat dan tiada nadi di bahagian kaki. Ia boleh digunakan sebagai item pemeriksaan awal untuk trombosis.

2. Pemeriksaan makmal: termasuk pemeriksaan rutin darah, pemeriksaan pembekuan normal, pemeriksaan biokimia, dan sebagainya, salah satu yang paling penting ialah D-dimer, iaitu produk degradasi yang dihasilkan apabila kompleks fibrin larut. Sistem fibrinolitik juga akan diaktifkan apabila trombosis vena berlaku. Jika kepekatan D-dimer adalah normal, nilai negatifnya agak boleh dipercayai, dan kemungkinan trombosis akut pada asasnya boleh diketepikan.

3. Pemeriksaan pengimejan: Kaedah pemeriksaan biasa ialah pemeriksaan ultrasound-B, yang mana saiz, skop dan aliran darah tempatan trombus dapat dilihat. Jika saluran darah agak nipis dan trombus agak kecil, pemeriksaan CT dan MRI juga boleh digunakan untuk mendiagnosis lokasi trombus dan keadaan khusus penyumbatan saluran darah secara terperinci.

Sebaik sahaja trombus disyaki berada di dalam badan, adalah disyorkan untuk mendapatkan rawatan perubatan tepat pada masanya, dan di bawah bimbingan doktor, pilih kaedah pemeriksaan yang sesuai mengikut situasi anda sendiri untuk mengesahkan diagnosis. Dan ambil perhatian bahawa dalam kehidupan seharian, anda perlu minum lebih banyak air, bersenam lebih banyak, dan makan lebih banyak makanan kaya vitamin. Bagi pesakit yang mempunyai penyakit utama, seperti hipertensi, hiperlipidemia, hiperglisemia, dan sebagainya, adalah perlu untuk merawat penyakit utama secara aktif.