თრომბინს შეუძლია სისხლის კოაგულაციის ხელშეწყობა, სისხლდენის შეჩერების როლის შესრულება და ასევე ჭრილობების შეხორცებისა და ქსოვილების აღდგენის ხელშეწყობა.

თრომბინი სისხლის კოაგულაციის პროცესში მნიშვნელოვანი ფერმენტული ნივთიერებაა და ის ძირითადი ფერმენტია, რომელიც თავდაპირველად ფიბრინში ფიბრინად გარდაიქმნებოდა. სისხლძარღვების დაზიანებისას, თრომბოციტებისა და სისხლძარღვთა ენდოთელური უჯრედების მოქმედებით წარმოიქმნება გლიკრაზა, რაც ხელს უწყობს თრომბოციტების აგლომერაციას და თრომბოზს, რითაც აჩერებს ჰემოსტაზს. გარდა ამისა, კოორდინაზას ასევე შეუძლია ხელი შეუწყოს ჭრილობების შეხორცებას და ქსოვილების აღდგენას, რაც შეუცვლელი ფერმენტული ნივთიერებაა ქსოვილების აღდგენაში.

აღსანიშნავია, რომ თრომბინის ჭარბმა აქტივაციამ შესაძლოა გამოიწვიოს ისეთი პრობლემები, როგორიცაა თრომბოზი და გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები. ამიტომ, კოორდინაზასთან დაკავშირებული პრეპარატების გამოყენებისას აუცილებელია ექიმის რჩევისა და პრეპარატების დოზირების მკაცრი დაცვა, რათა თავიდან იქნას აცილებული გვერდითი მოვლენები და გვერდითი მოვლენები.

ფიბრინოგენის ფუნქცია თავდაპირველად სისხლის კოაგულაციის დროს თრომბოციტების აგლომერაციის ხელშეწყობის ეფექტი იყო. ფიბრინოგენი თავდაპირველად მნიშვნელოვანი ცილა იყო კოაგულაციის პროცესში. მისი მთავარი ფუნქციაა კოაგულაცია და ჰემოსტაზი, ასევე თრომბოციტების წარმოქმნაში მონაწილეობა. ფიბრინოგენის ნორმალური მნიშვნელობაა 2-4 გ/ლ. ფიბრინის საწყისი დონის მატება მჭიდრო კავშირშია თრომბოზული დაავადებების გაჩენასთან. ფიბრინის მომატების მატება შეიძლება გამოწვეული იყოს ფიზიოლოგიური ფაქტორებით, როგორიცაა გვიანი ორსულობა და ასაკი, ან პათოლოგიური ფაქტორებით, როგორიცაა ჰიპერტენზია, დიაბეტი, გულის კორონარული ათეროსკლეროზული დაავადება.

ფიბრინის დონე დაქვეითებულია, რაც შეიძლება გამოწვეული იყოს ღვიძლის დაავადებებით, როგორიცაა ციროზი და მწვავე ჰეპატიტი. პაციენტებმა დროულად უნდა მიმართონ საავადმყოფოს გამოკვლევისთვის და მკურნალობა ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ ჩაუტარდეთ.