კოაგულაციური ფუნქციის დარღვევის შემთხვევაში, პირველ რიგში უნდა ჩატარდეს სისხლის საერთო ანალიზი და კოაგულაციური ფუნქციური ტესტები, ხოლო საჭიროების შემთხვევაში, ძვლის ტვინის გამოკვლევა კოაგულაციური ფუნქციის დარღვევის მიზეზის დასადგენად, შემდეგ კი უნდა ჩატარდეს მიზანმიმართული მკურნალობა.

1. თრომბოციტოპენია
ესენციური თრომბოციტოპენია აუტოიმუნური დაავადებაა, რომელიც მოითხოვს გლუკოკორტიკოიდების, იმუნოსუპრესიული თერაპიისთვის გამა გლობულინის და ჰემატოპოეზის ხელშეწყობისთვის ანდროგენების გამოყენებას. ჰიპერსპლენიზმით გამოწვეული თრომბოციტოპენია მოითხოვს სპლენექტომიას. თუ თრომბოციტოპენია მძიმეა, საჭიროა აქტივობის შეზღუდვა და თრომბოციტების გადასხმა ამცირებს მძიმე სისხლდენას.

2. კოაგულაციის ფაქტორების დეფიციტი
ჰემოფილია მემკვიდრეობითი სისხლდენის დაავადებაა. ორგანიზმს არ შეუძლია მე-8 და მე-9 კოაგულაციის ფაქტორების სინთეზირება და სისხლდენის განვითარების ალბათობა მაღალია. თუმცა, მისი განკურნება ჯერ კიდევ არ არსებობს და ჩანაცვლებითი თერაპიის სახით მხოლოდ კოაგულაციის ფაქტორების დამატებაა შესაძლებელი. ჰეპატიტის, ღვიძლის ციროზის, ღვიძლის კიბოს და ღვიძლის სხვა ფუნქციების სხვადასხვა სახეობა ზიანდება და არ შეუძლია საკმარისი რაოდენობის კოაგულაციის ფაქტორების სინთეზირება, ამიტომ საჭიროა ღვიძლის დამცავი მკურნალობა. თუ K ვიტამინის დეფიციტია, სისხლდენაც მოხდება და სისხლდენის რისკის შესამცირებლად საჭიროა K ვიტამინის ეგზოგენური დამატება.

3. სისხლძარღვების კედლების გამტარიანობის გაზრდა
სხვადასხვა მიზეზით გამოწვეული სისხლძარღვის კედლის გამტარიანობის ზრდა ასევე გავლენას მოახდენს კოაგულაციის ფუნქციაზე. სისხლძარღვების გამტარიანობის გასაუმჯობესებლად აუცილებელია ისეთი პრეპარატების მიღება, როგორიცაა C ვიტამინი.