Zgrušavanje krvi uglavnom ne postoji, bilo da je dobro ili loše. Zgrušavanje krvi ima normalan vremenski raspon. Ako je prebrzo ili presporo, bit će štetno za ljudski organizam.

Zgrušavanje krvi će biti u određenom normalnom rasponu, kako ne bi izazvalo krvarenje i stvaranje tromba u ljudskom tijelu. Ako je zgrušavanje krvi prebrzo, to obično ukazuje na to da je ljudsko tijelo u hiperkoagulabilnom stanju, te da su kardiovaskularne i cerebrovaskularne bolesti sklone pojavi, poput cerebralnog infarkta i infarkta miokarda, venske tromboze donjih ekstremiteta i drugih bolesti. Ako se krv pacijenta zgrušava presporo, vjerovatno će imati disfunkciju zgrušavanja, sklonost krvarenju, poput hemofilije, a u težim slučajevima će uzrokovati deformacije zglobova i druge neželjene reakcije.

Dobra aktivnost trombina ukazuje na to da trombociti dobro funkcionišu i da su veoma zdravi. Koagulacija se odnosi na proces promjene krvi iz protočnog u gel stanje, a njena suština je proces pretvaranja rastvorljivog fibrinogena u nerastvorljivi fibrinogen u plazmi. U užem smislu, kada su krvni sudovi oštećeni, tijelo proizvodi faktore koagulacije, koji se aktiviraju i proizvode trombin, koji konačno pretvara fibrinogen u fibrin, čime se podstiče koagulacija krvi. Koagulacija uglavnom uključuje i aktivnost trombocita.

Procjena da li je koagulacija dobra ili ne uglavnom se vrši na osnovu krvarenja i laboratorijskih testova. Disfunkcija koagulacije odnosi se na probleme s faktorima koagulacije, smanjenu količinu ili abnormalnu funkciju i niz simptoma krvarenja. Može doći do spontanog krvarenja, a na koži i sluznicama mogu se vidjeti purpura, ekhimoza, epistaksa, krvarenje desni i hematurija. Nakon traume ili operacije, količina krvarenja se povećava, a vrijeme krvarenja može biti produženo. Detekcijom protrombinskog vremena, djelomično aktiviranog protrombinskog vremena i drugih pokazatelja, utvrđuje se da funkcija koagulacije nije dobra, te treba razjasniti uzrok dijagnoze.