Tromboz genellikle kardiyovasküler endotel hücrelerinin hasar görmesi, anormal kan akışı durumu ve artmış kan pıhtılaşması nedeniyle oluşur.

1. Kardiyovasküler endotel hücre hasarı: Damar endotel hücre hasarı, trombüs oluşumunun en önemli ve yaygın nedenidir ve romatizmal ve enfektif endokardit, şiddetli aterosklerotik plak ülseri, travmatik veya inflamatuar hareket kaynaklı venöz yaralanma bölgelerinde daha sık görülür. Ayrıca, hipoksi, şok, sepsis ve bakteriyel endotoksin vücutta yaygın endotel hasarına neden olduktan sonra, endotel altındaki kolajen pıhtılaşma sürecini aktive ederek yaygın damar içi pıhtılaşmaya yol açar ve tüm vücudun mikro dolaşımında trombüs oluşur.

2. Anormal kan akışı durumu: Esas olarak kan akışının yavaşlaması ve kan akışında girdapların oluşması vb. durumları ifade eder. Aktif pıhtılaşma faktörleri ve trombin, lokal bölgede pıhtılaşma için gerekli konsantrasyona ulaşır ve bu da trombüs oluşumuna elverişlidir. Bunlar arasında, damarlar trombüs oluşumuna daha yatkındır ve kalp yetmezliği, kronik hastalık ve ameliyat sonrası yatak istirahati olan hastalarda daha sık görülür. Ayrıca, kalpte ve atardamarlarda kan akışı hızlıdır ve trombüs oluşumu kolay değildir. Bununla birlikte, sol atriyumda, anevrizmada veya kan damarının dallanmasında kan akışı yavaşladığında ve mitral kapak darlığı sırasında girdap akımı oluştuğunda, trombüs oluşumuna da yatkınlık vardır.

3. Artmış kan pıhtılaşması: Genellikle kandaki trombosit ve pıhtılaşma faktörlerinin artması veya fibrinolitik sistemin aktivitesinin azalması, kanda hiperkoagülasyon durumuna yol açar; bu durum kalıtsal ve edinilmiş hiperkoagülasyon durumlarında daha yaygındır.

Ayrıca, yetersiz venöz kan dönüşü de buna neden olabilir. Kişinin kendi hastalığının etkili bir şekilde teşhis edilmesiyle, hedefe yönelik bilimsel önleme ve tedavi yöntemleri uygulanarak sağlığın yeniden kazanılmasına yardımcı olunabilir.